♥♥♥ DANiHOLiC ♥♥♥

BOB ONG TIPS

2009-12-18T15:37:00.001+08:00

CREDITS sa mga napagresearch ko nito. enjoy!

tips para di ka magsisi sa huli:

* kung di ka willing masaktan, habang nanliligaw pa lang xa e patigilin mo na. kakambal ng pagmamahal ang sakit at sakripisyo. mas maganda kung ienjoy mo muna ang buhay single. mahirap na bumalik sa mundo ng single ng hindi ka injured. suportahan mo kami. NO TO BOYS! :)))

* isipin mo ang history ng manliligaw mo. kung mabilis xa magpalit at magsawa noon, nako. magisip ka na. di tayo mga damit na kapag madumi na e magpapalit lang.

* pwede ring itanong mo yung dahilan ng break up nila ng ex niya. mas maganda kung alam mu yung panig nilang dalawa. malay mo nagsisinungaling yung isa. db? haha. dun mo malalaman kung good boy talaga xa o hindi.

* kung first ka man nya, siguraduhin mo na mature enough na xa para sa commitment. hindi lang kasal ang bawal iluwa pag mainit. tandaan mo yan.

* siguraduhin mo na nakapag move on na talaga xa sa ex niya ha! nako. wala akong masabi sa mga lalaking ganito.

* wag na wag kang maniniwala sa mga sinasabi niya. sabihin mo na ipakita niya by actions hindi sa mga mabulaklak na salita lamang.

* hindi porke pinagkakagastusan ka niya ng pera at oras niya ngaun e mahal ka na niya. ul*l! magisip ka nga. baka di mo alam ang pera at oras na masasayang mo kapag iniwan ka nyan. hahaha!

* di porke pinili ka niya ngaun e ikaw na talaga ang mahal niya. siguro he just took you for granted kasi ayaw sa kanya nung mahal niya.

* wag kang magbibigay ng alam mong pagsisisihan mo lang. wag mong ibigay ang mga bagay na di mo na mababawi kelanman. wag mong ibigay lahat. in short, tikim tikim lang. :))

* magingat sa mga libre at bigay sayo. baka pag tapos na ang lahat sa inyo at magsumbatan kayo, e magulat ka na lang na loan pala yun at kelangan mong bayaran. may tubo pa.

* kung nagiisip ka ng pwedeng iregalo sa kanya, tip ko sau e picture nio. ung malaki ha. ung hapi kaung dalawa. ung PINAKA maganda niong pic ever. para kapag naghiwalay kau at sa tuwing nakikita niya un e manghihinayang siya sau na tipong masasabi niya sa sarili nia, 'SAYANG pinakawalan ko pa itong perfect girl na ito.' oh well. haha.

* bumili ka ng katalinuhan. oo, tanga ka pero wag mong abusuhin ang prebilehiyo ng pagiging t*nga. sayang naman ang paghihirap ng magulang mo kung magpapakat*nga ka sa walang kwentang lalaki.

* magimbak ka ng kahihiyan at awa sa sarili mo. kelangan un.

* wag akuin ang di mo kasalanan. kapag nasanay xa, aabusuhin niya un. magmumukha kang kawawa. eww.

* lagi mong tandaan na kung mahal ka talaga niya, hindi kailanman sasagi sa isip niya na saktan ka. kung tunay syang lalaki, may paki sya sa nararamdaman mo at sa relasyon niyo.

TANDAAN MO pagdating sa break up:

* pag sinabi nilang kelangan nila ng time ang ibig sabihin nun e kelangan nila ng time para makapag hanap. di totoo na hahanapin nila ang sarli nila. ibang bagay ang gusto nilang hanapin. at di nila yun nahanap sau.

* "kaya sila gmgawa ng mga stupid reasons kasi ayaw nila tayong masaktan.."

* "..pero hindi nila alam mas nasasaktan tayo ng bonggang bongga!" --sabi ng taong itago na lang natin sa pangalang liit. :))

* pag sinabi na nilang namimiss na nila ang sarili nila, ibig sabihin nun nasasakal na sila sau. madame kang sigurong limitations. marami xang di nagagawa dahil sau. ganun kasimple.

* kaya nambababae ang mga lalaki ay dahil sawa na sila sau. gusto nila magexplore ng iba.

* pag nakipag hiwalay sau na walang matinong dahilan, haha, malamang bakla un.

* lahat ng lalaki tumitingin sa iba. tama ang nabasa mo. LAHAT. di man nila aminin pero ganun un. darating at darating ang point na mapapatingin sila sa iba. pero yung iba hanggang tingin lang. un ang good boy! pero totoo nga un. kaya nga tayo may peripheral vision diba? para di mahalata na nasa iba yung tingin. tama ba? tsaka sadyang ginawa ang mata ng mga lalaki na mabilis. well, ginawa namang mabilis ang utak ng mga babae. hahaha!

tips kapag nagsisi ka na:

* hello? di pa katapusan ng mundo. THERE ARE MANY FISH IN THE SEA. maganda ka. maniwala ka sa nanay mo.

* normal na umiyak ka. pero wag naman sa harap niya na with matching tulo pa ng sipon ha. ampanget. swear!

* wag kang makikinig sa mga slow na song na tipong sinasampal sayo ung mga lyrics.

* maniwala ka sa kasabihang, "new haircut, new boyfriend" baka naman hiniwalayan ka dahil sa buhok mong pagkaganda ganda!

* wag kang magpuyat sa kakaiyak. baka madaig mo pa ang patay sa lalim ng mata mo. maawa ka naman sa sarili mo.

* wag kang magmukmok. lumabas kau ng friends mo. malay mo nasa mall ang man of your dreams.

* wag mo syang burahin sa YM at friendster mo. pustahan di ka makakatiis nyan. di mo mapipigilang magtanong sa kaibigan mo kung anong stat msg nya, kung ol ba xa, kung sino nacocomments sa kaya at sino ang mga featured friends niya. ung*s! nangiistorbo ka sa buhay ng may buhay. bura bura epek ka pa dyan e kabisado mo naman. ikaw yung magmumukhang loser sa pag add mu uli sa kanya.

* wag na wag kang magpapapansin sa YM. wag ka maglagay ng mga paawang epek na stat msg or magON and OFFline ka ng ilang beses dyan. ikaw lang ang magmumukhang tanga. loser!

* iwasan ang paglalagay sa group message ng bitter quotes at special mentions na malalandi ung tipong lahat e para sa lalaki. wag mo nang daanin sa group message! sabihin mo na lang sa harap niya. hahaha!

* wag mo na din itry na burahin yung number niya. alam nating lahat na kabisado mo yan.

* tandaan mo na tao lang xa. hindi xa perpekto. hindi xa hangin na kelangan mo sa araw araw at minuminuto. kung yaw mo maniwala, adik ka g*go!

* wag sasabak sa sumbatan ng wala kang armas at kung alam mong dehado ka. para din yang intermission number. bongga ka kung mei hayop kang entrance at exit. :))

* kung gusto mo talagang magpakamatay, bahala ka. lugi ka noh. lam mo kung bakit? dahil sa dami dami ng lalaki sa mundo e xa lang natikman mo. payag ka nun? explore gurl!

* wag kang iinom ng di mo kaya. wala kang mapapala. di mo malilimutan yung hapdi na ginawa niya sau. ang tanging bagay lang na malilimutan mo e yung mga k*t*rantaduhang ginawa mo habang lasing ka. hindi masusulusyunan ng isa o kahit ilan pang bote ng alcohol yang problema mo.

* kung tips sa pagpapakamatay ang hanap mo, ang pinaka magandang solusyon ay pagpapanggap. yung tipong friends forever kuno kau. kwento niya yung bago niya. ipagyayabang niya kung gaano kaganda, kasexy, kabaet, katalino, kayaman, kasweet at lahat ng oposit mo ung girl niya. anong kamatay matay dun? edi yung pagpapanggap mo na napakasaya mo para sa kanya kahit gusto mo na xang hilahin sa impyerno.

* wag kang magpanggap na masaya ka. tanggapin mo na lang. kahit unti unti. wag kang maging plastik sa sarili mo. loka. baka magulat ka isang araw hindi mo na kilala kung sino ka. magpakatotoo ka. walang masama dun. pero hinay lang at baka may nasisipa ka na jan.

* wag kang maghabol. wag ka umasang babalik pa yan. lalaki lang ulo niya. magiging feeling xa. gusto mo?

* hindi masarap ang pride. actually, nakakalason. wala akong kilala na naging masaya sa pagkain ng pride niya.

* kung babalik yan, magingat ka. kung nagawa na niya sau un, kaya niyang gawin uli un. wag ka maniwala kaagad na nagbago at nagsisisi xa. mas masakit kapag second time na niloko ka nya.

* pero wag mong isara ang puso mo sa kanya. malay mo nagbago at narealize na niya ung pagkakamali niya. hmm. ay wait. ERASE ERASE!!

* higit sa lahat. wag mong isasara ang puso mo sa ibang lalaki. wag mong sabihin na di ka na magmamahal muli. sa ngayon siguro, oo, masasabi mo yan pero pag mei nakasabay kang gwapong lalaki sa jeep e parang nalimutan mo na isinumpa mo ang lahat ng mga lalaki. maiisip mo, 'di naman lahat ng lalaki katulad ng ex ko.' HAHA. t*nga!

THE ULTIMATE BOB ONG QUOTES COLLECTION

2009-12-18T15:32:00.002+08:00

Eto pala ang mga quotes na ayon raw sa mga sources ko ay mga quotes daw galing kay Bob Ong.... hindi ko alam kung lahat eh galing sa mga libro nya kasi to be honest, di ko pa nababasa lahat... Pero infairness,akalain mo yun, napagtygaan kong itype at iresearch ang mga yan!
Well... ENJOY! :D

Nalaman kong hindi pala exam na may passing rate ang buhay. Hindi ito multiple choice, identification, true or false, enumeration, o fill-in-the-blanks na sinasagutan, kundi essay na isinusulat araw-araw. Hinuhusgahan ito hindi base sa kung tama o mali ang sagot, kundi base sa kung may kabuluhan ang mga naisulat o wala. Allowed ang erasures.

Sabi nila, sa kahit ano raw problema, isang tao lang ang makakatulong sa’yo – ang sarili mo. Tama sila. Isinuplong ako ng sarili ko. Kaya siguro namigay ng konsyensya ang Diyos, alam niyang hindi sa lahat ng oras e gumagana ang utak ng tao.

Ayokong nasasanay sa mga bagay na pwede namang mawala sa buhay ko.

Bakit ba ayaw matulog ng mga bata sa tanghali, alam ba nilang pag natuto silang umibig e hindi na sila makakatulog kahit gusto nila?

Hindi lungkot o takot ang mahirap sa pag-iisa kundi ang pagtanggap na sa bilyon-bilyong tao sa mundo, wala man lang nakipaglaban upang makasama ka.

Hinahanap mo nga ba ako o ang kawalan ko?

Hindi dahil sa hindi mo naiintindihan ang isang bagay ay kasinungalingan na ito. at hindi lahat ng kaya mong intindihin ay katotohanan.

Nalaman kong marami palang libreng lecture sa mundo, ikaw ang gagawa ng syllabus. Maraming teacher sa labas ng eskwelahan, desisyon mo kung kanino ka magpapaturo. Lahat tayo enrolled ngayon sa isang university, maraming subject na mahirap, pero dahil libre, ikaw ang talo pag nag-drop ka. Isa-isa tayong ga-graduate, iba’t-ibang paraan. Tanging diploma ay ang alaala ng kung ano mang tulong o pagmamahal ang iniwan natin sa mundong pinangarap nating baguhin minsan.

Dalawang dekada ka lang mag-aaral. kung di mo pagtitiyagaan, limang dekada ng kahirapan ang kapalit. Sobrang lugi. Kung alam lang yan ng mga kabataan sa pananaw ko ay wala ng gugustuhing umiwas sa eskwela.

Masama akong tao, tulad mo, sa parehong paraan na mabuti kang tao, tulad ko.

Wag magmadali sa pag-aasawa. Tatlo, lima, sampung taon sa hinaharap, mag-iiba pa ang pamantayan mo at maiisip mong di pala tamang pumili ng kapareha dahil lang sa kaboses niya si Debbie Gibson o magaling mag-breakdance. Totoong mas importante ang kalooban ng tao higit anuman. Sa paglipas ng panahon, maging ang mga crush ng bayan sa eskwelahan e nagmumukha ring pandesal. Maniwala ka.

Hikayatin mo lahat ng kakilala mo na magkarron ng lahit isa man lang na paboritong libro nila dahil wala ng mas nakakaawa pa sa mga taong literado pero hindi nagbabasa.

Iba ang walang ginagawa sa gumagawa ng wala

Kung nagmahal ka ng taong di dapat at nasaktan ka, wag mong sisihin ang puso mo. Tumitibok lng yan para mag-supply ng dugo sa katawan mo. Ngayon, kung magaling ka sa anatomy at ang sisisihin mo naman ay ang hypothalamus mo na kumokontrol ng emotions mo, mali ka pa rin! Bakit? Utang na loob! Wag mong isisi sa body organs mo ang mga sama ng loob mo sa buhay! Tandaan mo: magiging masaya ka lang kung matututo kang tanggapin na hindi ang puso, utak, atay o bituka mo ang may kasalanan sa lahat ng nangyari sayo, kundi IKAW mismo!

Kumain ka na ng siopao na may palamang pusa o maglakad sa bubog nang nakayapak, pero wag na wag kang susubok mag-drugs. Kung hindi mo kayang umiwas, humingi ka ng tulong sa mga magulang mo dahil alam nila kung saan ang mga murang supplier at hindi ka nila iisahan.

Mas mabuting mabigo sa paggawa ng isang bagay kesa magtagumpay sa paggawa ng wala.

Titingnan mo ba ang basong kalahating bawas o kalahating puno?

Kung ako ay isang walang kwentang manunulat, english ang isusulat ko, para kahit anu anu ang sabihin ko hindi na nila mahahalata.. kaya nga ako nagsulat sa tagalog para maintindihan ng mambabasa ang lahat ng sinasabi ko.

Obligasyon kong maglayag, karapatan kong pumunta sa kung saan ko gusto, responsibilidad ko ang buhay ko.

Nalaman kong habang lumalaki ka, maraming beses kang madadapa. Bumangon ka man ulit o hindi, magpapatuloy ang buhay, iikot ang mundo, at mauubos ang oras.

Kung paniniwalaan namin kayo na hindi naglaro ng tubig kahit na basa ang damit n'yo, kayo ang niloloko namin; hindi kayo ang nakapanloloko.

Mag-aral maigi. Kung titigil ka sa pag-aaral, manghihinayang ka pagtanda mo dahil hindi mo naranasan ang kakaibang ligayang dulot ng mga araw na walang pasok o suspendido ang klase o absent ang teacher.

Mangarap ka at abutin mo. Wag mong sisihin ang sira mong pamilya, palpak mong syota, pilay mong tuta, o mga lumilipad na ipis. Kung may pagkukulang sa’yo mga magulang mo, pwde kang manisi at maging rebelde. Tumigil ka sa pag-aaral, mag-asawa ka, mag-drugs ka, magpakulay ka ng buhok sa kili-kili. Sa banding huli, ikaw din ang biktima. Rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili.

Tuparin ang mga pangarap. Obligasyon mo yan sa sarili mo. Kung gusto mo mang kumain ng balde-baldeng lupa para malagay ka sa Guinness Book of World Records at maipagmalaki ng bansa natin, sige lang. Nosi balasi. wag mong pansinin ang sasabihin ng mga taong susubok humarang sa'yo. Kung hindi nagsumikap ang mga scientist noon, hindi pa rin tayo dapat nakatira sa jupiter ngayon. Pero hindi pa rin naman talaga tayo nakatira sa jupiter dahil nga hindi nagsumikap ang mga scientist noon. Kita mo yung moral lesson?

Sa kolehiyo, maraming impluwensiya ang makikita. Masama o mabuti man ito. Wag mo isisi sa thesis partner o sa kaibigan ang lahat kung bakit nasira ang baga mo sa kakayosi, nasira ang atay mo sa kakainom at kung bakit nagkaroon ka agad ng pamilya. Kung talagang matino kang tao, kahit sino pa mang tarantado ang kasama mo ay maitutuwid mo pa rin ang daang tatahakin mo.

Ang tenga kapag pinagdikit, korteng puso. Extension ng puso angtenga. Kaya kapag marunong kang makinig, marunong kang magmahal.

Pero tanging ang utak lang ng tao- sa buong kalawakan- ang natatanging bagay na nagpipilit umintindi sa sarili niya.

Kahit ikaw ay parang batong manhid at walang pakiramdam, magingat- ingat ka naman dahil kahit ganyan ka hindi nasasaktan kaya mo namang makasakit.

Kung di mo alam kung sino ka, paano mo maipagmamalaki ang sarili mo?

Wag kang matuwa sa mga bagay na nakikita mo sa ngayon. Lahat iyan ay panandalian lamang at anumang sandali ay maaaring mawala.

Pakawalan mo yung mga bagay na nakakasakit sa iyo kahit na pinasasaya ka nito. Wag mong hintayin ang araw na sakit na lang ang nararamdaman mo at iniwan ka na ng kasiyahan mo.

Kahit kelan walang maling desisyon, nagiging mali lamang ito kapag hindi napapanindigan.

Gamitin ang puso para alagaan ang mga taong malalapit sa iyo. Gamitin ang utak para alagaan ang sarili mo.

…ayokong sabihing susubok naman ako ng iba. Walang “iba”. Wala akong iiwan, meron lang babalikan. Kung meron mang iba sa ginawa ko, yun ay ang Bobong Pinoy. Kung may magsasabi man sa hinaharap na: “Sana nagpatawa ka na lang!” Yun ay opinyong handa kong tanggapin. Marami ang kaya at pwedeng gumawa ng mga isinusulat ko ngayon para sa mga mambabasa, pero ang gusto kong isulat at gawin para sa sarili, walang pwedeng tumupad kundi ako. Inumpisahan ko ang dialogue sa ikatlong libro para ipakilala sa mambabasa ang fiction. Umatras pa ‘ko ng bahagya sa ikaapat para mas maging kumportable sila dito. Sa mga susunod pa, pwede na siguro ako magtangka ng maikling kwento o nobela. Tulad ng pagsusulat ko, ayoko rin kasi malimitahan ang pagbabasa ng mga tao sa iisang klase ng libro…

Wag mawawalan ng gana sa buhay. Kung ano yung galling mo, kulit mo, lakas ng sigaw at tuwa mo sa mga laban ng UAAP, NCAA, mga sports fest o concert ng paborito mong banda, wag mong iwawala hanggang sa pagtanda. Wag kang tutulad sa ilang kongresista na nagre- report sa trabaho para lang matulog.

Kung gusto mong maging musikero, sige lang. Pintor, ayos! Inhinyero, the best! Kung gusto mo maging teacher, pilitin mong maging teacher na hindi makakalimutan ng estudyante mo. Kung gusto mong maging sapatero, maging pinakamahusay kang sapatero. Kung gusto mong maging karpintero, maging pinakamagaling kang karpintero. Kung gusto mong maging tindero ng balut, wag kang dadaan sa harap ng bahay naming para mambulahaw sa gabi kung ayaw mong masaktan!

Hindi ako naniniwalang kailangan ng tao mangarap dahil gusto nya ng pera o gusto nyang sumikat o gusto nya ng impluwensya. Side effects na lang ang mga ‘to, tingin ko. Nangangarap ang tao dahil binigyan sya ng Diyos ng kakayahang mangarao at tumupad nito. Tungkulin nyang pagbutihin ang pagkatao nya at mag –ambag ng tulong sa mundo. At wala na siyang iba pang magagawang mas malaking kasalanan bukod sa talikuran ang tungkuling iyon at hindi bumili ng libro ko.

Sa mga taong di nagpaparamdam sa kanilang mga kaibigan e mabuting patayin nalang namin kayo para magparamdam kayo.

Parang eskwelahan din ang buhay e. Marami kang pag-aaralan, pero hindi naman lahat 'yon e importante at kailangan mong matutunan.

Tipong pag sinabihan ka ng sorry, pwedeng sumama pa ang loob mo. Pero pag sinabihan ka na ng SUPER SORRY, naku - bawal na magtampo! Kasi super na yan.

Makakapagbago ka lang kung kaya mo nang aminin na hindi mo mapagkakatiwalaan ang sarili mong pag-iisip, dahil ito rin ang nagtutulak sa 'yo sa bisyo.

Hell ang high school. Cool.

Pag binisita ka ng idea, gana, o inspirasyon, kailangan mong itigil LAHAT ng ginagawa mo para lang di masayang ang pagkakataon.

Masuwerte ako dahil pinaglaro at pinag-aral ako ng mga magulang ko nung bata pa 'ko. Hindi pala lahat ng bata e ay dumadaan sa kamusmusan.

Hindi ako takot na malaman ang pananaw nila, dahi sa huli opinyon ko rin naman ang masusunod.

Maitim man o maputi ang kulay ng balat, lahat ng tao'y magkakapantay; mangyayaring siya'y higitan sa dunong, sa yaman, sa ganda, ngunit di mahihigitan sa pagkatao.

Kung dalawa ang mahal mo, piliin mo yung pangalawa.. kasi, hindi ka naman magmamahal ng iba kung mahal mo talaga yung una.

Alam mo ba kung gaano kalayo ang pagitan ng dalawang tao pag nagtalikuran sila? Kailangan nila libutin ang buong mundo para makaharap ulit ang TAONG TINALIKURAN nila.

Pag may mahal ka at ayaw sayo, hayaan mo. Malay mo sa mga susunod na araw ayaw mo na din sa kanya, naunahan ka lang.

Kung hindi mo mahal and isang tao, wag ka nang magpakita ng motibo para mahalin ka nya.

Huwag na huwag ka hahawak kapag alam mong may hawak ka na.

Pag hindi ka mahal ng mahal mo wag ka magreklamo. Kasi may mga tao rin na di mo mahal pero mahal ka. Kaya quits lang.

Hindi dahil sa hindi mo naiintindihan ang isang bagay ay kasinungalingan na ito. at hindi lahat ng kaya mong intindihin ay katotohanan.

Hindi porke't madalas mong ka-chat, kausap sa telepono, kasama sa mga lakad o ka-text ng wantusawa eh may gusto sayo at magkakatuluyan kayo. Meron lang talagang mga taong sadyang friendly, sweet, flirt, malandi, pa-fall o paasa.

Lahat naman ng tao sumeseryoso pagtinamaan ng pagmamahal. Yun nga lang, hindi lahat matibay para sa temptasyon.

Kung maghihintay ka nang ng lalandi sayo, walang mangyayari sa buhay mo.. Dapat lumandi ka din.

Huwag mong bitawan ang bagay na hindi mo kayang makitang hawakan ng iba.

Huwag mong hawakan kung alam mong bibitawan mo lang.

Ang pag-ibig parang imburnal. Nakakatakot mahulog at kapag nahulog ka, it's either by accident or talagang tanga ka.

Wala namang masama sa pangingibang-bayan. Walang masama kung gusto mong lisanin ang barkong sa tingin mo'y papalubog na. Basta't wag mo lang hahagisan ng anumang pabigat ang barko habang pinagsusumikapan itong isalba ng ibang tao.

Huwag mong maliitin ang kakayahan mong tsumamba.

Ang babae, nirerespeto, inaalagaan!Hindi yan PSP na bubunutin mo lang sa bulsa pag gusto mo ng paglaruan.Hindi yan IPOD na papakinggan mo lang kapag wala kang libangan.At hindi yan RED HORSE na pwede mong laklakin hanggang madaling-araw.Ang babae, marami mang arte sa katawan, hindi yan gadget para kolektahin at paglaruan.

Paano mo masasabing special ka sa isang tao kung ang bawat ginagawa niya sayo ay ginagawa din niya sa iba?

Paghahangad ng diploma - ritual yon, tradisyon, sakramentong hinihingi ng lipunan para makapagtrabaho ka at kumita nang disente. at oo, para na rin respetuhin ka ng ibang tao.

Parang 'times up' ang reunion, 'pass your papers, finished or not'. oras na para husgahan kung naging sino ka o kung naging magkano ka.

Kung pumapasok tayo sa eskwela para lang makahanap ng trabaho at kumita ng pera balang-araw, di na nakakapagtaka kung bakit marami ang namamatay na mangmang. Nakalimutan na ng tao ang kabanalan nya, na mas marami pa syang alam kesa sa nakasulat sa transcript of records nya, mas madami pa syang gawin kesa sa nakalista sa resume' nya at mas mataas ang halaga nya kesa sa presyong nakasulat sa payslip nya tuwing sweldo.

Ang kapangyarihan ay tatagal lang ng ilang taon - anim, sampu, dalawampu.... pero ang impluwensya daang taon.

Handa ka bang magtanim ng batas sa gubat? kaya mo bang ipag utos sa mga hayop ang respeto? desidido ka bang damitan sila ng dangal at prinsipyo? determinado ka bang sugpuin ang kabangisan? nais mo bang magturo ng malasakit sa kapwa at pagkakaisa? kakayanin mo bang magpadikta sa bulong ng konsensya? gusto mo ba talagang makialam sa natural na takbo ng buhay - sa gubat?

Hindi naman lagi iiyak ang mundo para lang sa isang tao.

Muntik akong madisgrasya paglabas ng eskwelahan. wala ako sa sarili. doon ko lang nalaman na ganon pala ang college. Gaguhan.

Mas madali pang ulitin ang isang subject kesa maghunting ng teacher para magcompletion.

Ano namang mapapala mo kakaisip sa nakaraan at sa mga pwede pang mangyari? wala knaman sigurong super powers para maibalik ang nakalipas na. Dapat matuto kang pahalagahan ang mga nangyayari sayo sa kasalukuyan. Isipin mo yung ngayon. I-enjoy mo lang ang buhay. Wag kang emo. Hindi ka talaga magiging masaya kung di mo tutulungan ang sarili mo. Natural lang na makaramdam ng lungkot paminsan-minsan pero ang pagiging miserable? Wag kang hibang choice mo yan.

Marami na ang ayaw sa Pilipinas pero walang nagtatanong kung gusto sila ng Pilipinas.

Ang pag-ibig parang imburnal...nakakatakot mahulog...at kapag nahulog ka, it's either by accident or talagang tanga ka.

Minsan, kailangang ituro ng mundo sa’yo ang tama sa paraang masasaktan ka para matandaan mo.

Kung wala kang alam sa buhay ng dalawang tao o kahit pa man ay alam ka sa isa sa kanila, wala ka pa rin sa tamang lugar para lagyan ng kahulugan ang mga kilos nila.

Mahirap pumapel sa buhay ng tao lalo na kung hindi ikaw ang bida sa script na napili niya.

Minsan kelangan mo ng lakas para sabihing mahina ka.

Hiwalayan mo na kung hindi ka masaya. Walang gamot sa tanga kundi pagkukusa.

Sumama ka sa mabuti hindi sa mabait. Sumama ka sa marunong hindi sa matalino. Sumama ka sa mahal ka hindi sa gusto ko.

Hinahanap mo nga ba ako o ang kawalan ko?

Pag hindi ka mahal ng mahal mo, huwag kang magreklamo. kasi may mga tao rin na di mo mahal pero mahal ka… Kaya quits lang.

Naniniwala akong walang manunulat na kahit isang beses sa buhay n’ya e hindi nagkasala ng panggagaya.

Makakapagbago ka lang kung kaya mo nang aminin na hindi mo mapagkakatiwalaan ang sarili mong pag-iisip, dahil ito rin ang nagtutulak sa ‘yo sa bisyo.

Nalaman kong habang lumalaki ka, maraming beses kang madadapa. Bumangon ka man ulit o hindi, magpapatuloy ang buhay, iikot ang mundo, at mauubos ang oras.

Walang taong panget. Nagkataon lang na yung mukha nila hindi uso at hindi in.

Karapatan kong madapa at bumangon sa buhay nang walang tatawa, magagalit, magtatanong, o magbibilang kung ilang beses na ‘kong nagkamali at ilang ulit ako dapat bumawi.

Ganyan talaga ang mga tao, pipihit-pihitin ang katotohanan hanggang sa sumang-ayon na ito sa kumportableng posisyon ng mga makasarili nilang puso.

Ang liit at laki ay nasa isip lang. Bakit kami nina Bubuyog at Gagamba, may naipundar din kami kahit papano. Nasa pagsisikap lang ‘yan ng tao!

Natawa ka man o nandiri sa pagkaing may kakaibang pangalan, isang patunay lang yan na apektado ka ng salita.

Tama na sigurong malaman namin na lumalakad ang mga kamay ng relo at tumatakbo ang panahon.

Paggawa na ba ng mabuti ang hindi paggawa ng kasamaan?

Wala kang ibang paghuhugutan ng sipag, tiyaga, at determinasyon kundi sarili mo.

Maraming tao dito ang mas malungkot pa sa taong nakatira sa buwan. Saka hindi naman kailangan ng maraming tao para makabuo ng mundo e. Minsan, isang tao lang ang kasama mo, buo na ang mundong kailangan mo habambuhay.

Alam mo ba ang pinagkaiba ng mga bulag at ng mga nakakakita? Hindi alam ng mga nakakakita kung kelan sila bulag.

Sabi ni Exupery, ang pinakamahalagang bagay sa mundo, hindi nakikita ng mata..

Nakakatakot nga na mapagkamalang hindi ka pwedeng mahalin o mapagkamalian kang mahalin dahil sa itsura mo.

Ang kakulangan ng katauhan ko, pinunan ko ng pagiging makatao.

Walang bayaning makapagliligtas sa akin dahil ang pinakamalaking kalaban ko ay ang sarili ko.

Ang trahedya ng buhay ko? Hindi ako nagkaroon ng kapangyarihang makapagsabi ng tamang bagay sa tamang tao sa tamang panahon.

Imbis na magtanong ka ng "Hindi pa ba sapat?" Bakit hindi mo na lang kalimutan ang lahat? Kung alam mong binabalewala ka na, tanggapin mong nagsasawa na sya.

Wag kang magpadala sa salitang "sorry" at "ayokong mawala ka"
kung totoo yun,patunayan nya.

Paano mo masasabing special ka sa isang tao kung ang bawat ginagawa niya sayo ay ginagawa din niya sa iba?

hayaang maisip ko na may sarili din akong barko. obligasyon kong maglayag, karapatan kong pumunta sa kung saan ko gusto, responsibilidad ko ang buhay ko

kung pumapasok tayo sa eskwela para lang makahanap ng trabaho at kumita ng pera balang-araw, di na nakakapagtaka kung bakit marami ang namamatay na mangmang. nakalimutan na ng tao ang kabanalan nya, na mas marami pa syang alam kesa sa nakasulat sa transcript of records nya, mas madami pa syang gawin kesa sa nakalista sa resume' nya at mas mataas ang halaga nya kesa sa presyong nakasulat sa payslip nya tuwing sweldo.

kahit ikaw ay parang bato na manhid at walang pakiramdam, mag-ingat-ingat ka naman. dahil kahit ganyan ka, hindi nasasaktan, kaya mo namang makasakit.

Walang taong manhid. Hindi niya lang talaga maintindihan kung
ano ang gusto mong iparating dahil ayaw mo siyang diretsuhin.

iba ang informal gramar sa mali!

Para san ba ang cellphone na may camera? Kung kailangan sa buhay un, dapat matagal na kong patay.

Merong matigas.. merong malambot.. merong tuwid..merong kulot.. merong buo..merong durog.. at merong mga taong hindi basta basta lumulubog!

Naniniwala ako sa isang prinsipyo sa psychology na nagsasabing para makuha mo ang gusto mo, kailangan nakatatak ito sa isip mo ng buong-buo. VISUALIZED..

Ano ang talino kung walang disiplina?

Nalaman kong mali ang laging mamigay ng pad paper sa mga kaklaseng linta na hindi bumibili ng paper kahit may pambili.

Minsan, may mga bagay na hindi nakikita. Sabi nila, kailangan mo raw makita ang mga bagay na iyon para patunayan na totoo nga sila. Pero naniniwala ako na may mga bagay na kahit hindi nakikita eh totoo. At para sa akin, mas higit silang mahalaga kaysa sa mga bagay na nakikita…

Kahit na anong bagal ng paglakad mo, kung di ka naman niya gustong habulin, hindi ka talaga nya maabutan..kahit na mag- stop over ka pa.

Pare, isa kang totoong tao at walang halong kasinungalingan. In English, FACT you, pare. Totoo ka. In English, FACT you!

Ang love parang bubble gum lang yan, na kahit anung klaseng ngaya ang gawin mo... Darating at darating pa rin sa puntong mawawalan ito ng tamis... nasa sa iyo na lang kung papalobohin mo ito upang paglaruan, idikit upang iwan kung saan o lunukin upang tuluyang tuluyang maging bahagi ng iyong katawan...

Posibleng sa bawat pagkakamali ay makukuha pa nating magpatawad muli. Pero kung ihahalintulad mo sa isang bagay... Hindi naman siguro sa tuwing mabubutas ang shorts mo ay pagtityagaan mo pa ring tahiin ito.

2009-12-18T15:31:00.000+08:00

Hello sa inyo!

Probably eto ang last post ko na may pasok pa ako sa school for the year 2009. And whew, andaming nangyari for the past 12 months! Hindi ko inakalang ganun kafully-loaded ang taon na ito… at kung anuman ang mga yun ay hindi ko na rin iisa-isahin pa dahil di naman ako magtatagal na kaharap itong computer na ito.

Actually nagttype ako ditto sa computer lab ng aming school, saying naman kasi ito. Hehe. Saka nagrab ko na rin ang opportunity habang okay pa ang internet. May mga pagkakataon kasing slow ang connection ng internet eh.

Anyway, I had my interview yesterday about the OJT Singapore. And infairness okay lang yung interview, not bad. Hopefuuly matanggap. Pag nagkataon, makakarating na ako ng iabang bansa!

Well hanggang dyan na muna. Basta update ko na lang kayo dito sa blog every now and then. TC!

I'M BACK!

2009-12-14T16:17:00.000+08:00

Good day sa inyo!

I’m back from posting on my blog, at last. At kung bakit hindi rin ako nakapagpost ng matagal ay dahil na rin walang time para magtype sa blog at kung mayroon man ay madalas friendster, facebook, mixpod at pinoyexchange ang pinapasukan kong sites. Saka walang masyadong interesting sa life ko nowadays. Ayoko magkwento ng mga frustrations ko sa buhay. Tsk!

Ang hirap magtype sa keyboard ko ngayon. Hay! Till next time na lang. :D TC!

HINDI AKO STALKER!

2009-08-07T18:49:00.001+08:00

Isang magandang gabi sa inyong lahat.
Parang hindi ko magawang maexplain ang araw ko ngayon. Sobrang naghalo kasi eh. Sinasabi ko na kasi sa sarili ko eh, I really knew it from the start. Masasaktan talaga ako pagdating sa mga crush crush na yan, KAYA DON’T LOVE DEEPLY. Pero parang ewan itong damdamin ko, parang hindi sila nagkakasundo ng isip ko…tsk!

Parang for the whole week (except nung Wednesday kasi holiday), lagi ko syang nakikita. Kahit hindi naman intentional, parang ganun pa din. May mga iba pa nga na talagang ginagawan ko ng paraan para magkita kami eh. Oo nagmumukha na rin akong stalker minsan, pero hindi ako stalker. Parang lang. Hahahaha!

Hindi ko pa rin maidescribe sa sarili ko kung anong klaseng facial expression ang ipapakita ko mula nung makita ko sya kaninang around 6pm sa Supermagic. At pinansin nya talaga ako ha! Kaso paalis na sya nun, at may kasama pala syang Nursing student na lalaki. Wala lang, as if naman nagseselos ako. Pero oo, para ngang nagseselos ako, sinundan ko eh. Kaso nung hindi ko na sila makita, pumunta na lang ako sa pupuntahan ko. Ayoko nga naman na sundan ko pa sya, mahahalata nang kinda possessed na ako sa kanya eh.

Samantala, narealize ko lang… paano kaya kapag natapos ko na ang two-year HRM ko eh magshift ako ng course…at naiisip ko na… EDUCATION ang itatake ko! Hehehe. Actually, it was my own decision, though parang may influence ang mga instructors namin. Saka hindi ko na masyadong ramdam ang kasiyahan ko sa HRM, lalo na yung major subjects ko ngayon… nadidiscourage na talaga ako. Tapos parang may something sa mga kaklase ko which I don’t like. And I’m very very sorry kung may maooffend man sa mga sinabi ko.
Basta ayun, ‘di pa naman final yun hangga’t ‘di pa dumarating ang takdang panahon. Kumbaga, I’ll just cross the bridge when I’ll get there. Basta yun lang muna.
Osya, happy weekend!

well! (part two)

2009-08-04T18:29:00.000+08:00

Part two lang sa post ko kanina. Hahaha!
Ayun, apat na beses ko ba naman sya nakita kanina. And I guess may hint na sya about the issue (na crush ko siya).
First time ko syang nakita between 7-8am, habang nasa Xerox stall kami nila Armenia (batchmate ko nung HS), kasi nakikita ko sya sa may eatery habang umiinom ng Tropicana at naghihithit-buga. Tsk! If not mistaken, Marlboro gold ata yun, wild guess lang. haha! At habang pasulyap-sulyap ako sa kanya, napansin ko syang tumingin sa akin! Pero syempre feel ko parang wala lang, hindi naman rin ako nagpapahalata eh.

Second time is nung lunchtime, almost 11am yung time na yun. Dun pa rin sa eatery na yun. At nakita ko na naman sya, kasama yung mga kabarkada nya. Pero syempre di ako nagpapansin sa kanya, ayoko nga ng ganun. Ayoko rin kasing maasiwa sya sa akin eh. Wala lang, parang kumain lang ako…tapos! Pero syempre with matching sulyap din unti pero mabilisan lang ang pagkain ko…

Third and the most disastrous! Sa Collegian office, around 1pm. Masakit nga ang ulo ko, since kulang din ako sa tulog. Eh sa hindi inaasahang pagkakataon, nakita ko na naman sya sa baggage counter ng library. Shocks, nagrereview pa naman ako that time para sa Food Microbiology namin. Tuloy hindi ako makapagconcentrate sa nirereview ko. Siya na ang nagsisink-in sa utak ko… hahaha!

Fourth and the most unexpected… sa baba ng Science Building! Nakita ko na naman sya nang hindi inaasahan bago ang English class namin. At talagang nagmamadali ata syang umuwi ah! Pero syempre hindi ko na nagawang sumunod. Ayoko nga magmukhang stalker!

Pero after all, masaya pa rin kasi dapat may pasok bukas, dineclare pang special non-working holiday. Dapat within Tuesday and Thrusday lang. Masaya kaya ang klase pag MWF. Kaso ayun, since ililibing nga si Ex-President Cory Aquino, wala rin akong magagawa. Lagi naman syang mananatili sa puso’t isipan ko eh…charing!!!!!!!!

Sige hanggang dyan na muna. Report ko na lang ditto in case may mga bagong happenings sa kwento namin. TC!

well!

2009-08-04T17:34:00.002+08:00

Hello ulet!

Waaaaaaaaaaaaaah, ang exage ha! Four times ko syang nakita kanina. Grabe talaga! Hindi ko talaga inexpect yun. Nakakainis na nga rin eh, may mga pagkakataon kasi na kahit hindi naman napapanahon para makita ko sya, pero lagi ko naman syang nakikita. Sabagay, mga taga College of Education kasi mga pinakikisamahan ko lately, kaya hindi talaga maiiwasan yun. Ayoko naman isakripisyo ang pakikisama ko sa kanila alang-alang lang sa iisang tao, saka aware na rin yung iba na crush ko yung taong yun… hindi lang ako nagpapahalata lalo na pag sa harapan nya. Pero infairness, naiinspire talaga ako pag nakikita ko sya. Hindi lang halata minsan na kinikilig ako, wala naming dahilan para kiligin eh, buti sana kung lahat ng move eh sya ang gumagawa.

Saka inspirasyon ko lang muna sya ngayon. Kaya nga sobrang pinag-iingat ang sarili ko, nang sa gayon ay hindi ako mainlove. ‘Di ba??

Naalala ko tuloy nung nakatext ko yung kaklase ko nung minsan, mali yung naireply ko! Eh iniisip ko pa naman sya that time… kaya tuloy napagkamalan akong inlove… adik! ‘Di ako inlove, ‘di ako inlove, ‘di ako inlove! INSPIRED LANG AKO!

Sa iba pang mga matters, maniniwala ba klayo kung 10% lang ang parte ng crush ko kaya ko nasabi sa mama ko na kapag hindi ako mag-oOJT this August, magsishift ako ng Education! Hahaha. Kinda weird ang desisyon ko, pero hindi pa sya final. Pinag-iisipan ko pa kasi kung kakayanin ko ang mga gagawin ko kapag nag-aral na ako ng Education… though ayun narealize ko na masaya din naman. In fact, hindi na ako ganun kasaya ang pakikisama ko sa mga kaklase ko.. kumpara sa mga dati kong mga kaklase bago pa man ako huminto. Para kasing may ewan sa pag-uugali nila… at parang may mga iba na ayaw sa akin. Tsk!

wait lang may continuation pa ito. hahaha!

DISASTROUS, YET HAPPY.:)

2009-07-31T17:33:00.002+08:00

Good day!

Wahahaha, ang saya ng araw ko, kahit medyo disasterous. Yeah!

Grabe talaga, tatlo ang moments ko with *tooot* kanina. Ang saya naman nun!
Una, sa Philippine History. Kinausap na naman nya ako kung meron daw ba ako nung notes nung last discussion. Eh sabi ko wala, kasi nakaoutline yun sa Xerox ko. Kaya ayun, sa iba na lang sya humiram. Pero masaya pa din…hahaha!
Then ayun nagquiz na nga kami. After nun nung balikan time na, nakita ko score ko, 16/20 lang. Kinda satisfied na rin, pero 18 sana score ko eh, pero ayos lang. Pero nung tinanong ko na sya, sadly 11/20 lang nakuha nya. Nakakalito din naman kasi ang quiz namin, kaya yun!

Second… ang lunchtime naming ni Alicia (friend ko) kasama ng isang disastrous videoke session. Hahahaha! Kasi naman eh, nasa likurang table ba naman naming sya, kaya sobrang intimidated ako magvideoke. Nakakainis talaga!
Pero dahil naconvince rin naman ako, kinanta ko ang kantang “Hwag mo nang itanong” by MYMP. Nako nako nako, ang baba talaga ng boses ko! Sobra…nakakadisappointing! Ayoko naman kasi ng mga matataas na kanta sa videoke, nahehesitate akong pumiyok! Hahaha.
Then ayun… nung sa may banding dulo na…sumasabay na talaga sya sa kanta! Hindi man ako humaharap sa kanya, but then may instinct akong sya yun! Grabe, siniko ko pa talaga yung katabi ko… very disasterous na nga yung kinanta ko sinabayan pa nya… pero talaga, natawa lang ako. At ung umalis na ako, halos hindi na ako makatingin sa kanya…
Pero guess what?may part two pa talaga nung nagpaxerox ako uli ako sa labas 10 minutes after kong pumasok sa loob ng campus! At talagang sya ang naabutan kong kumanta! Haha nagagandahan talaga ako sa boses nya…ayun! Kaya nga sya member ng choir namin eh. Though ayun, medyo kinakapos ang boses nya sa kantang “Livin’ in a prayer,” pero ang galling talaga nya kumanta! Natawa tuloy ak nung naalala ko yung very very very disastrous performance ko sa videoke. Tsk!

Pangatlo na dito ang unexpected na pagkikita naming sa labas ng E-Library ng school namin. Lumabas kasi ako mula sa E-Library kasi ‘di ko magamit code ko. Eh sya natapos nang nagpaprint. So magkasunudan lang kaming lumabas. Tapos ayun, tinanong ko kung natapos ko nang ipaprint yung extra handout nya. Hindi pa raw printed. Tapos ano ata yung sinabi nya, magxexerox na lang ba sya ng handout para sa akin? Ang saya naman. Hahaha! Take note, bago ako umuwi nun ah. Talagang sya ang nag-iwan ng mga ngiti sa aking labi ko bago magtapos ang lingo. Haha!

I guess lang ha, parang nakakahalata na sya. Pero ayos lang naman if ever, I mean hindi naman ako masyadong desperado para sa kanya eh. I just hope. :)

BISYO BA SYA?

HINDI KO KASI SYA MAIWASAN EH.

ADIK ADIK ADIK! hahahaha

ahh oo nga pala last day na ng July. bukas August na...haha! sige sige, just wish me luck on my studies and lovelife. TC!

BADTRIP!

2009-07-30T18:23:00.000+08:00

Badtrip ang araw na ito.

Eh paano ba naman kasi,nakakainis yung instructor naming sa isang major subject namin! Hindi man lang nagging considerate maski for now lang!

Napakabrutal ang kahabag-habag nyang hindi nya pagbibigay ng tyansa para maisagawa namin ang laboratory work namin. Hindi ko man lang naiexplain ang siode ko, bilang leader ng group namin.

Nagkaroon kasi ng tinatawag na”misinformartion.” Sinabi kasi ng leader ng kabilang grupo na hindi pa raw magluluto, table set-up pa lang raw. Kaya ayun, hindi ko na naasikaso an gang pangongolekta ng contribution namin, even yung paglilista ng mga kakailanganing tools para sa practicum namin. Saka madami din akong inaasikaso, gaya na lang nung sa Culinary Arts na kung saan ay nagpresent ako kanina ng disasterous na burger patty. Matabang raw kasi, kulang sa toyo. Tsk!

At yun na nga, nung tanghali na nagkita kami nung instructor na yun, supposedly eh mamimili na kami nung gagamitin namin eh wala na umalis na siya nung nalaman nyang wala pa kaming narerequest na tools for our practicum. Kainis! Tapos nagmakaawa kami kung pwedeng iurong na lang next week, sabi nya hindi na pwede. Takte talaga oo!

Hula ko by tomorrow, nasa akin na naman ang blame ng mga ibang groupmates ko! Alam ko rin naman na may negligence din naman ako maski paano, but then ako lang nagpapakaeffort sa group namin! Saka paano kaya yun, one day preparation lang kami, buti sana kung isang recipe lang ipepresent namin, eh isang meal yun! Hindi ko lubos maisip na pahihirapan kami ng ganito! Hay naku, pag hindi ako nakatagal, I’ll be dropping that subject na…or I’ll be giving up my position as leader of the group. Sobrang hirap kasi ng responsibilidad, buti sana kung ganun-ganun lang yun. Para naman kasing sobrang accelerated ng brains namin for that! The heck naman! Tapos sinabi pa nya sa co-instructor nya ang kalunos-lunos na pangyayari, at yun talaga ang ikinapikon ko. Tapos ayun, tinanong pa ako ng instructor na yun kung bakit hindi kami nagperform ng laboratory work namin. Ako tuloy ang sobrang aburido ngayon.

Para sana ipagdasal nyo na lang maging maganda ang kalalabasan ng mga susunod na araw para sa akin.

Update sa LOVELIFE?? Wala muna sa ngayon, hindi pa kami nagkakausap eh. Sabi ko naman, ayoko makifeeling close! Eh ‘di nga nya ako pinapansin minsan eh. Tsk!

Basta review mode na lang ulet sa Philippine History. TC!

inlove???

2009-07-29T18:43:00.001+08:00

Hi guys!

Grabe sobrang tiring ang week na ito. Mas matindi pa sa inaasahan! Bumubulusok sa mga ipinapagawang trabaho! Tambak na tambak!
At ako naman, as usual, ang napakaresponsible na tagasunod… nagcocomply sa lahat ng ipinapagawa… hayyy…. Sobrang stressed out na ako sa studies! Buti na lang andyan si *toooot*. Though I know naman na hindi rin kami masyado close at ayoko rin naman sobrang magpaclose, masaya ako sa tuwing nakikita ko siyang nakangiti… kahit alam ko na yung ngiti na yun ay hindi para sa akin. Waaaah, ang sakeeeet!

Sa totoo lang ha, napapalapit na ako lately sa mga Education students lately, kesa sa mga kabatch ko sa HRM/Tourism Department. Pero hindi lang dahil sa karamihan sa mga kabatch ko nung highschool eh andun, kundi talagang friendly sila sa akin at accommodating. Kahit ako na nga yung tipong silent mode sa grupo eh lagi silang may masasabi para lang may masabi lang ako. Haha, ang gulo ba?? Well, bahala na kayong intindihin yan. Hahahaha.

“life is a gamble. you won't win without taking risks…”

Ang saya naman ng shoutout nya. Hahaha. Pero depende rin naman yan sa tao at sa sitwasyon eh, kung magtatake ba siya ng risk. Basta, hindi ko itataya ang maibibuilt kong friendship sa kanya para lang sa nararamdaman ko!

Aaminin ko, magiging selfish ako kung hindi ko sasabihing crush ko siya (na sooner or later eh maging mahal na rin..). Pero oks lang, kesa naman iwasan nya ako dahil lang sa nalaman nya yun. Pero sabi naman sa akin ng friend ko, mabait naman siya eh. At siguro naman, mature enough na siya pag narinig na niya ang explanation ko na “I’m inspired, but not desperate…” o ‘di ba, sosyalan!

Waaaaaaaaaaahhhh.. ang ganda talaga ng boses ni Liezel! Sobrang nakarelate tuloy ako. hahahaha

Liking you and loving you
Is something that I wanna do
But I'm afraid if I told you
You'd turn your back and say shame on you.
So I'd rather hide my feelings
Because I wanna be with you,
And I'd rather hide my feelings than say I love you.

I know you, you like me too
But as a friend until the end
I see you flirt and that really hurts
Coz I'm so sure she'll hurt you too
So I'd rather hide my feelings
Because I wanna be with you,
And I'd rather hide my feelings than say I love you.

I'm so in love with you
I can't do anything about it
I feel so bad about it.

So I'd rather hide my feelings
Because I wanna be with you,
And I'd rather hide my feelings
And I'd rather hide my feelings
And I'd rather hide my feelings than say I love you.

CHARING! CHARING! CHARING!
Inlove daw ako oh. hahaha

GRRRRRR....

2009-07-25T17:09:00.003+08:00

Gandang hapon.
Whew, baka ngayon lang ulet ako makakapagtype ng diary post na mahaba-haba. Busy na kasi ako nowadays, kaya kailangan talaga ng matinding time management.
Nako nako nako, nakakainis yung kaklase ko nung highschool na schoolmate ko this college. Binuking ba naman ako na crush ko yung Educ Math major na kaklase namin sa history! At napaparanoid na naman ako sa mangyayari sa mga susunod na araw, dahil nabibilang na lang ang mga sandali. Hahaha.
Paano ba naman, sinabi ba naman nya na kiligin raw ako kasi andyan siya. Tsk! Eh ‘di ko feel kiligin kasi naman nag-iisip ako kung paano ko irurush ang mga nasabing mga articles sa school organ namin till Wednesday. How I wish sa mga sususnod na araw, nasa maayos na kondisyon ang utak ko para makapag-isip ng mga bagay-bagay para maganda ang article ko. Yeah!
And I hope kapag nalaman nya yun na crush ko siya, hindi maging matikid ang utak nya para umiwas na lang sa akin. Ganun kasi ang karaniwang drama eh, kaya ayoko talaga magpabuking sa crush ko.At wag na wag siyang mag-alala, hindi naman ako tulad ng iba na sobrang possess pag nagkakacrush. Crush ko lang siya, NO MORE, NO LESS. Ay mali, IDEAL GUY ko rin pala siya, though hindi yung paninigarilyo nya ha. Hahaha.
Pero sana pag nalaman nya yun, ganun pa rin ang treatment nya sa akin. Wag rin siyang masyadong magpapapansin dahil ayoko din ng ganun. NAKAKA-INTIMIDATE.
Saka hindi ako desperado sa kanya—yung tipong possess na possess. Syempre normal lang, at magsisilbi lang syang inspirasyon sa akin. Yung bang tipong makita ko lang sya, masaya na ako, pakiramdam ko buo na ang araw ko. Kung more than once ko man syang makita, eh ‘di maganda. Pero ayoko naman ng ganun, makakahalata din yung iba. Hahaha.

Then nagiging sobrang adik na rin ako lately na tipong lakarin ko na mula school hanggang mall. Pero ‘di yun dahil sa kanya, trip-trip ko lang. hehe.
Then kanina nung nadatnan ako ni Ma’am Casingal , tinanong ba naman nya ako kung may Saturday class ba ako. Sabi ko wala, dahil wala naman talaga. Dun ko tuloy napagtanto ang kaadikang pinaggagawa ko lately. Though wala pa yan sa mga pinaggagawa ko na simula pa dati. :)

Naalala ko tuloy nung nakita ko sya sa PB 402 Friday afternoon. Very unexpected yun kasi akala ko wala sya dun, kasi ang alam ko nasa PB 5th floor sya. Eh unfortunately, ganun nga ang nangyari. Kaya ayun, sana ‘di sya nakahalata.

Pero dahil nga may nagbulgar sa sikreto ko (though ‘di ko pa sya vinerify), natatakot na talaga ako. Nangangamba ako sa mga susunod na mangyayari.
Pero kung ano man ang mangyayari (na hopefully wag naman sana ng gaya sa naiisip ko), tatanggapin ko rin yun ng maluwag… though I know very painful yan for sure.

BACKGROUND MUSIC KO?? Only Me And You by Donna Cruz...
nagsesenti na nang maaga.... hahahaha

I just had a dream that you were far away
And that someone else was in your arms today
Though I know its just a dream
Still my fear is so extreme
’Coz I know that dreams could sometimes be so true
And I’ll be blue

Then I told myself
That I will stay the same
Even if you hurt me, I will take the blame
You are all I’m livin’ for
I would love you even more
I would keep the pain inside my door

It’s enough for me that I have come to love you, I see
Because the heart I have could only want you
I just want you to remember
even if it takes forever
I would wait until the world is through
When all that’s left is
Only me and you

Yes I told myself I’d always stay the same
Even if you hurt me
I would take the pain
You are all I’m livin’ for
I would love you even more
I would keep the pain inside my door

It’s enough for me that I have come to love you, I see
Because the heart I have could only want you
I just want you to remember
even if it takes forever
I would wait until the world is through
When all that’s left is
Only me and you

I’ll wait for you
you know its true
Until I can now be with you
When all that’s left
Is only me and you

"YES I'M INSPIRED, BUT NOT DESPERATE..."

SINGIT LANG...

2009-07-24T18:02:00.000+08:00

LINK LANG PARA MAKATULONG SA ARTICLE KO ABOUT ASIANOVELAS:

http://www.pep.ph/articles/14938/Top-Asianovelas-since-the-year-2002/2

THIS IS VERY IRONIC!

2009-07-24T17:46:00.002+08:00

grabe... sobrang fully packed ang araw na ito!
ilang beses ko syang nakikita! kainis! (pero as if, kinikilig...hahaha)
sige sige, out na rin ako.research ako ngayon for the beat assignments namin for the PUNP Collegian. submittion na kasi sa wednesday. eh i have to submit the 7 articles. saan ka pa!

have a nice day. :)

MADALIANG POST AS USUAL....

2009-07-22T16:50:00.003+08:00

Good day everyone!

Musta naman ang matagal kong hindi makapagOL ng ganito!

Last Saturady dapat extended sana pagoOL ko kaso nalipasan na rin ako ng gutom.. :)

Congrats sa akin! Ang ganda raw ng report ko sa Philippine History. Naflatter talaga ako kasi sobrang appreciated ang report ko. At wala rin akong paki sa sinabi ng isang kaklase ko na angsayang pa ako ng effort kasi hindi naman yata sa report ko kukunin ang ibibigay niya sa exams. Hahaha, sana nga!

Then ayun, highest so far sa section namin sa HR Accounting at Principles of Economics! Hahaha sorry wala munang blowout, nangangamba ako sa ibang subjects ko especially majors… parang alangani ang mga scores ko dun. Pero ayos lang, PRELIMS pa lang naman, medyo bumubwelo pa ng konti… :)

sige till there muna.. :) tc!

new layout ulet!

2009-07-13T17:32:00.002+08:00

hahahahaha!

pang-ilang palit ko na ito ng layout, di pa rin ba ako satisfied??
yup, 'di pa. lalo yung BG music ko, depende sa mood ko. oh di ba sosyal!
may isa pa sana akong idadagdag na music, kaso exagerated naman yung meaning! hahahaha

i'm inspired, but never desperate...

2009-07-13T17:10:00.002+08:00

Isang magandang araw na naman!!

Kinda streesful ang araw na ito, ang dami-daming happenings!

Buti na lang talaga umepekto ang pag-cramming ko (actually hindi naman talaga dahil nakapagreview naman ako, hindi lang makapagconcentrate sa pagrereview dahil kay *tooot*) kay Sir Sam sa HR Accounting at Economics! Haha.

Grabe, napuri na naman ako sa HR Accounting quiz namin. Ako lang yata nakakuha nung meaning ng Accounting. Tsk! Ayoko sabihin dahil na dun ay highest na naman ako, syempre hindi naman. Pero ewan ko lang. Hehehe!

Dun naman sa Philippine History, recitation naman ang ginawa naming. Grabe, napansin ko yung nasa likuran, nanlalamig. Halata ngang may sakit kasi parang kinakapa nya ang lalamunan nya na by that time ay namumula. Tapos yun, inuubo pa sya. Naawa talaga ako sa kanya. Pero ayoko nga maging masyadong affected, baka makahalata. Hehehe.

One week na lang pala, reporting ko na sa Philippine History. And as usual, pinaghahandaan ko talaga yun. Kaya tinanong ko si Ma’am Melanie about sa report ko, at talagang dun pa talaga sa labas ng classroom hanggang sa faculty. At napansin kami ni Sir Ronniemar, natawa ako kasi alam nyang matanong ako. Hehe.

Lunchtime na. naikwento ko sa mga kasama ko (mga kaibigan ko) yung pagkaawa ko sa katabi ko. Naikwento ko rin sa kanila kung if ever man na alam na nyang crush ko sya, sana h’wag na nya ring sabihin. Ayoko na rin maulit ang mga insidente dati, kung saan ilang factor ako sa kanila.

At saka crush ko pa lang naman sya, at sana h’wag nyang masamain ang pakikipagkaibigan ko sa kanya. Don’t worry, ‘di naman ako desperado na maghangad ng lovelife eh. at di ako nangarap ng something beyond friendship.

Pakatapos kumain, diretso Collegian office. Di ko madatnan si EIC. Andun yung mga ilang mga estudyante, sa isang maliit na kwarto. Dun ako nagreview for Economics, aminado ako di ako masyado makaconcentrate pag sa classroom na ako agad dumiretso. Nung mga quarter to 1pm na, umalis na rin ako. Diretso ako sa classroom namin, pero sa labas ako nagreview.

At sa kalagitnaan ng aking pagrereview, binalita sa akin ng kaibigan ko na walang GF si *toooot*. Hahaha! Pero imbes maging masaya, kinda sad ako. Ayoko talaga magpahalata ng feelings! Ang awkward kaya!!!

Sabi nya pa, matalino daw talaga yun, sabi ng source nya. Alam ko na yun. Hahaha.

Past 1pm, saka pa lang dumating si Sir Sam. Yeah, nareview ko yung mga binigay nya sa quiz naming sa Econimics, except for essay. Pero self-explanatory na yung ginawa ko, at least may naisagot. :)

Past 2pm, palibot-libot lang ako around the campus. Pero sa huli, library din ang hantungan ko. Nagsearch na lang ako ng mga info’s para sa much anticipated reporting na naku! H’wag naman sana syang magtanong! Pahihirapan na naman ako oh! Pero ayos lang, challenging nga ang ginaga ko eh, at talagang lima ang reference books ko just for that report. Stressful talaga!

Ayun, lapit na rin exams namin. I hope marami akong makuha. Aja!

AKALAIN MO NGA NAMAN!

2009-07-10T17:42:00.001+08:00

Good evening sa mga readers nito. :)
Hindi ko inakala, promoted na ako as Literary Editor sa PUNP Collegian. Mixed emotions grabe, masaya ako na excited na kinakabahan na hindi ko pa maipaliwanag yung iba… actually pinangarap ko talaga ang ganito dati pa, nagging hadlang lang ang paghinto ko sa schooling for one whole year.

Actually, EIC namin ang nagpabalik sa akin dun, at sya rin ang nagbalita nun sa akin. Haha, kakaibang kaligayahan talaga ang naramdaman ko! Naoverwhelmed ako sa pangyayari, kasi hindi ko na inaasahan yun. Akalain mo nga naman!

Pero syempre, kasabay ng commitment na yun, magigive-up ko ang online life ko, as a blogger, pexer, ka-friendster at ka-facebook nyo. Kaya ayun pasensya, bihira na talaga ako makakadaan ng internet shop unless ibilihan na ako ng new computer nag Papa ko. Sa ngayon kasi, nagtitiyaga ako sa net café kaya ayun, kadalasan ginagabi na ako ng uwi from school. Good thing nga, medyo maliwanag pa ng 6pm eh. Pag 7pm, maliwanag pa rin pero medyo makulimlim na. Hehe.

Samantala, sa ibang balita naman,
Waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah, hindi ko rin inakala sa sarili ko na may secret hatred pala sa akin ang ibang mga kaklase ko. Tsk! Napipikon sila sa akin sa performance na ipinapakita ko sa school. Pero ayos lang, kahit pa sinasabi ng mga kumakampi sa akin na patulan ko na sila (since parang sumusobra na rin), hindi ko rin gagawin yun. Ahahaha, ang bait ko naman!

Sabi nga ng Head ng HRM/Tourism Department nung nagkausap kami kanina nung niremit ko ang pera na nakolekta ko for the name plate, wag ko na sila papatulan. Magmumukha lang akong loser sa mga loser. Hehe, tama naman sinabi nya eh. Focus na lang ako sa pag-aaral ko and don’t mind them. Basta ang importante, alam ko sa sarili ko na pinaghihirapan ko bawat markang nakukuha ko. :)

Mas okay pa rin yung batch namin, at least kasundo ko sila (most of them).
Haaaaaaay! Friday na naman! Tagal ko na naman hindi makikita si *tooooooot*!
Basta I’ll keep him as my inspiration na lang. Di naman ako nag-aambisyon ng something to achieve eh, OO INSPIRED AKO PERO HINDI DESPERADO.
Hehehe!

Basta dadaan na lang ako if I have time to go online. Byers!

BUSY, YET INSPIRED. :)

2009-07-08T17:54:00.002+08:00

Hayyy grabe!

Ang busy ko na these past few days!

Kahapon sa major subject naming (Culinary Arts), gumawa kami ng fish fillet! Tapos bukas ulit lab naming, magdadala naman kami ng manok, tapos hahatiin naming yun. ‘Di pa naman ako marunong sa kusina. Tsk!

Congrats pala sa akin! I’m really glad na highest ako sa mga quizzes ko lately. Sa Principles of Economics, 32/40 then sa Food Microbiology 41/45 naman. Pero syempre, salamat sa advance kong pagrereview. Ayoko na magcram!

Kanina naman sa PE naming nagswimming kami.

Kumusta naman yun, andameng audience! Nakakawala ng poise lumangoy. Haha, as if naman marunong ako lumangoy!

Then ayun about sa inspiration ako sa ngayon. Si *toooooot*. Haha! Ayun, basta sya nay un! Kakainis ayaw nya iconfirm yung friend request ko sa fs. Tsk!

Pero ayos lang, alam ko naman kung saan ilulugar ang sarili ko eh. At alam ko na ang mga pagkakamali ko, base sa mga love frustrations ko. Alam ko rin na hinding-hinding-hindi sya magkakagusto sa akin. (ansaket!)

Hopefully wag naman sana isang taon ko ito pagdusahan. Hayyy.

Ngapala, nakita ako kanina si Zarex at Kuya Joseph ng PUNP Collegian (official publication ng aming unibersidad) at grabe, biglang nagflashback sa aking ala-ala ang mga sandaling nakapasok ako doon bilang writer. Masaya talaga ako, kasi dream come true na nakapasok uli ako sa isang school publication, kasi frustration ko ang pagiging MassComm student eh.

Ang problema ko ngayon, paano kaya kung dumating ang sandaling pababalikin ako ng Collegian? Igagrab ko kaya uli ang opportunity? Or kahit wag na?

Kasi ganito yun. Lagi na rin ako busy lately eh. Kung may vacant time man ako, lagi ako sa library, or nag-iinternet. HINDI NA AKO MASYADONG NANONOOD NG BOF! KASI MAY INSPIRASYON NAMAN AKO EH ARAW-ARAW KONG NAKIKITA. Bwahahaha!

Then ayun, graduating student na rin ako. At kung maipagpapatuloy ko pa ang aking pag-aaral, abangan. Basta ayun, nalilito ako. What will I do kaya??

"Sandali na lang
Maaari bang pagbigyan
Aalis na nga
Maaari bang hawakan ang
iyong mga kamay
Sana ay maabot ng langit
ang iyong mga ngiti
Sana ay masilip

'Wag kang mag-alala
Di ko ipipilit sa'yo
Kahit na lilipad ang isip
ko'y torete sa'yo...."

Waaaaaaaaaaaaaaah! Nakakarelate ako! Yan kasi kanta ko para sa kanya eh. Hehe.

LOVE NOW, SUFFER LATER...

2009-07-06T16:27:00.004+08:00

LOVE NOW, SUFFER LATER....

yajn ang kasabihang nakuha ko mula sa isa sa mga clanmates ko... at infairness, totoo ng sya! walang papalag, cause i know TRUTH HURTS. hahaha :)))
masakit pa din ang tiyan ko... shocking! baka hindi na naman ako natunawan from my breakfast... tangahali lang nagkaside-effect!
eh ang puso ko naman??! medyo... pero mas hurtful na yung naunang dalawa... at least ngayon medyo di sya ganun kalala...
pero dahil napakinggan ko ang kantang HINTAY ng CALLALILY, bumabalik na naman ang sakit... ang hapdi... waaaaaaaaaaaaaah!
nagsesenti na naman ako. hahaha

anyway, motivation ko yan para galingan ko ang mga gagawin ko bukas... microbiology quiz namin bukas na ilang beses na ring naunsiyami at talk show namin sa english.. ako ang host!
haha, dream come true sya kasi matutupad ko na ang ilusyon kong maging talk show host tulad nila Oprah, Boy Abunda, Kris Aquino, etc.. i just hope magampanan ko sya ng mabuti.

:)

MOVE ON DAN, MOVE ON!

2009-07-06T15:28:00.006+08:00

You don't have to say you love me
Just be close at hand
You don't have to stay forever
I will understand
Believe me, believe me
I can't help but love you
But believe me
I'll never tie you down...

good day everyone.

ang hapdi ng meaning ng song... nakakarelate ako and it hurts! pero ayos lang...yan naman ang lagi kong drama eh, yang frustration ko sa lovelife... i know naman kung saan ako lulugar eh, at hindi naman ako sobrang naghahangad... at least una pa lang ramdam ko nang hindi ako accommodated sa buhay nya... (so sad, gusto na talagang umiyak!)

MOVE ON DAN, MOVE ON!

ang sakit din ng tiyan ko.pilit ko na lang din tinitiis kasi pauwi din naman ako after ko magOL. nacheck ko din pala ang gmail account ko at may gathering pala ng mga taga-LMHPH forumers... at ewan ko lang kung makakasama ako... let's see...

waaaaaaaaaaaaaaaaaah next week na ang prelims.

let's see kung makakaOL ako next monday.pero sa tingin ko hindi na. sasagarin yata kami ng tuesday sa exams. kaya as early as now, kailangan talaga ng review, review, review! ayoko na magcram (though hindi talaga maiiwasan yun), at sana magtagumpay ako sa binabalak ko... syempre disiplina ang kailangan, at gusto ko munang i-set aside ang pesteng LOVELIFE ko... hehe! buti pala hindi pa deep ang pagkacrush ko sa kanya, dahil mas mahirap magmove-on pag ganun ang sitwasyon... gawin ko na lang siyang inspirasyon...

mabubuhay pa naman ako kahit wala pa akong LOVELIFE, it's just a matter of INHALE and EXHALE!

Someday, someone's gonna love me
The way, I wanted you to need me
Someday, someone's gonna take your place
One day I'll forget about you
You'll see, I won't even miss you
Someday, someday....

MADALIANG POST PA RIN.. :)

2009-07-03T16:15:00.002+08:00

waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah musta namang nawalan ako ng singkwenta! anyway, tapos na naman ang panibagong linggo ng hectic kong pag-aaral... tsk!
sana pag nagroup na kami sa history (for the reporting after PRELIMS), marealize man lang ni ma'am melanie na dapat individual na lang ang grading... ang unfair kasi kung ako na naman ang gagawing leader!
HOW I WISH EDUC NA LANG MAGING KASAMA KO SA GROUPING PARA HINDI SOBRANG HASSLE.

HINDI NAMAN TALAGA AKO MATALINO EH.
NAGKATAON LANG NA MATAAS ANG NAKUKUHA KONG GRADES KASI PINAGHIHIRAPAN KO YUN.
NAKAKAAWA LANG AKO KASI PERCEPTION NG IBANG MGA TAO SA AKIN USB ANG UTAK KO... NO ACTUALLY, ANDAME KONG IMPERFECTIONS AT MGA WEAKNESSES.
HINDI LANG NILA YUN NAPAPANSIN.

that's life, most probably.

MADALIANG POST... :)

2009-07-01T17:47:00.003+08:00

grabe! tiring ang buhay sa school!
ang dami naming ginawa at gagawin this week! grabe tambak talaga.
ang internet ko nga eh para lang magsearch. dapat di na talaga ako dadaan ng internet shop. napilitan lang talaga.
sa mga nagcocomplain kung napapabayaan ko na ang ibang mga commitments ko,i'm sorry...
AND PLEASE UNDERSTAND ME NOW.
yun lang. and know what's first on your priority.di ba??!

MY NEW BLOG LAYOUT...

2009-06-28T15:58:00.002+08:00

Time can never mend the careless whispers of a good friend
To the heart and mind, ignorance is kind
there's no comfort in the truth
pain is all you'll find

Should've known better

I feel so unsure
as I take your hand and lead you to the dance floor
as the music dies, something in your eyes
calls to mind the silver screen
and all its sad good-byes

I'm never gonna dance again
guilty feet have got no rhythm
though it's easy to pretend
I know you're not a fool

Should've known better than to cheat a friend
and waste the chance that I've been given
so I'm never gonna dance again
the way I danced with you

Time can never mend
the careless whispers of a good friend
to the heart and mind
ignorance is kind
there's no comfort in the truth
pain is all you'll find

I'm never gonna dance again
guilty feet have got no rhythm
though it's easy to pretend
I know you're not a fool

Should've known better than to cheat a friend
and waste this chance that I've been given
so I'm never gonna dance again
the way I danced with you

Never without your love

Tonight the music seems so loud
I wish that we could lose this crowd
Maybe it's better this way
We'd hurt each other with the things we'd want to say

We could have been so good together
We could have lived this dance forever
But noone's gonna dance with me
Please stay

And I'm never gonna dance again
guilty feet have got no rhythm
though it's easy to pretend
I know you're not a fool

Should've known better than to cheat a friend
and waste the chance that I've been given
so I'm never gonna dance again
the way I danced with you

(Now that you're gone) Now that you're gone
(Now that you're gone) What I did's so wrong
that you had to leave me alone

yan. yan ang bagong BG music na mapapakinggan nyo.

grabe, iniba ko na naman ang layout ng blog ko. mainit raw sa mata ang pink.haha.

tapos yung BG music, talagang yung sikat! haha

"sumikat lang yan dahil kay Katrina Halili..."

yan ang sabi sa akin ng cashier sa grocery kanina habang namimili ako. careless whispre din kasi ang pinapatugtog eh.haha.

anyway, ibabalik ko pa ba yung lumang layout ko? maybe, test ko lang kung magkakasundo kami ng bagong layout... baka sa susunod iba naman! :)

CULINARY ARTS PREPARATION...

2009-06-28T15:24:00.002+08:00

waahh eto ang gusto kong lutuin para sa practicum namin sa culinary arts subjecty namin. sana mamaster ko. goodluck sa akin!

Ingredients :

250 g. of pork liempo (belly)
10-12 pcs. of siling haba (long green variety of chili peppers)
1 tbsp. of finely minced garlic
1 onion, diced
3 tomatoes, diced
1 thumb-sized piece of ginger, julienned
11/2 c. of thick coconut cream
patis (fermented fish sauce)
2 tbsps. of cooking oil
1 tbsp. of chopped wansuy (cilantro or coriander leaves)
1 tbsp. of chopped onion leaves

Cooking procedure :

Cut the pork into small strips. Alternatively, dice the pork.

Cut off the ends of the siling haba, slit down the middle and scrape off the seeds. Soak in salted water for about 10 minutes. Drain well. If you dice the pork, cut the siling haba in small pieces.

Heat the cooking oil in a saucepan or skillet. When smoking, add the pork strips and cook over high heat until lightly browned. Add the garlic, ginger, onion, tomato and drained siling haba. Season with salt or patis. Cook, stirring, until the vegetables are soft. Pour in about half a cup of water, cover and simmer for about 15 minutes or until the pork is done and the siling haba are very soft. Turn up the meat to medium-high and pour in the coconut cream. Cook uncovered, stirring occasionally, until the mixture is quite dry.

Serve with hot rice.

EMOTE EMOTE LANG...

2009-06-28T13:51:00.004+08:00

I'm not a princess
This ain't a fairytale
I'm not the one you'll sweep off her feet
Lead her up the stairwell
This ain't Hollywood,
This is a small town
I was a dreamer before you went and let me down
Now its too late for you and your White Horse,
To come around.

Hindi lahat ng love story, nagtatagumpay. Yan ang pagkakaintindi ko sa kanta ni Taylor Swift na White Horse. At lately lagi ko yan napapakinggan sa radio, at talagang naramdaman ko talaga ang relevance ng kanta nyan sa akin.

At sa mga sandaling ito, nagkakacrush ako sa isa sa mga kaklase ko sa isang subject. Naalala ko nung naconfess ko sa kaklase ko ang tungkol dito. Tinanong nya ako kung what if dumating sa point na maging close friends kami? Syempre magiging masaya ako, pero paano kung magka-girlfriend sya bigla? Syempre masasaktan ako, pero ayos lang sa akin yun.

Pero sa loob ko, hindi ko na rin papayagang paabutin pa sa ganoong sitwasyon. Ayoko rin, dahil naalala ko ang naging sitwasyon ko kay NEVER MIND (pseudonym nya). Aminado ako medyo nahirapan akong magmove-on mula nung masaktan ako. Pero nalabanan ko yun hanggang sa ayun, nakamove-on na rin.

Siguro sa ngayon pag-aaral lang muna ang aatupagin ko. Ayoko munang mamoblema sa lovelife ko. At ayos lang kahit magkacrush lang ako sa kanya, crush lang naman eh. Basta set ko na lang ang mga limitasyon ko… :)

Makakahanap rin ako ng taong magmamahal sa akin… and hopefully, maisulat ang LOVE STORY na pinakaaasam ko…

TAGLOG VERSION OF BOF'S PARADISE

2009-06-26T16:00:00.003+08:00

narito pala ang lyrics ng OST ng Boys Over Flowers.
credits pala sa gumawa ng vid sa youtube, as well as yung nagpost sa imeem at sa kumanta nung track, REPACOL (if i'm not mistaken)...

Almost paradise
Isang umagang maningning
Pag-ibig mo ay naangkin
Buong mundo’y parang akin

In my life
Katulad sa panaginip
Dahil ikaw ang hiniling
At ang dumating
Kailanma’y iibigin

Hawak ang iyong kamay
Ipinagmamalaking ika’y akin
Sa ulap ay naglalakbay
Ipinapangakong mamahalin

Ang lahat ng nais ay magiging sa akin
Dito sa paradise
Basta’t ika’y kapiling
Langit ma’y sasakupin
Dito sa paradise

Kalimutan mo ang sakit
Lahat ng hirap na nadama
Ito na ang simula
Nating dal’wa
Ngayong magkasama
Tayo’y lilipad na
Loving you forever

Almost paradise
Isang kay init na araw
Sayo’ng kinadudungaw
Aking mundo’y nasisilaw
In my life
Katulad mo’y iisang tanglaw
Pwede bang laging matanaw
At maisayaw
Saya ang mangibabaw

You’re all of my love
You’re all of my life
Ipupusta ang lahat
Ika’y mahal ko

Matingkad na asul
Ang kulay ng dagat
Dito sa paradise
Basta’t ika’y kapiling
Lagi ma’y sasakupin
Dito sa paradise

Kalimutan mo ang sakit
Lahat nang hirap na nadama
Ito na ang simula
Nating dal’wa
Tayo ay magkasama
Tayo’y lilipad na
Loving you forever

Almost paradise
Isang umagang maningning
Pag-ibig mo ay naangkin
Buong mundo’y parang akin
In my life
Katulad sa panaginip
Dahil ikaw ang hiniling
At ang dumting
Kailanma’y iibigin

Waring anghel ang tinig mo
Sa paraiso tayo’y nandito
Ligaya ang handog ko sa iyo
Lahat ay iaalay ko

Almost paradise
Isang kay init na araw
Sayo’ng kinadudungaw
Aking mundo’y nasisilaw
In my life
Katulad mo’y iisang tanglaw
Pwede bang laging matanaw
At maisayaw
Saya ang mangibabaw

Ang aking hiling
Kailanma’y iibigin

EXPECTATIONS.HANDOUTS.DEBATES.

2009-06-26T14:59:00.003+08:00

Whew! My second week of classes are over!

Nakakapagod ang buhay estudyante. Sandamakmak na school requirements. Quiz ditto, assignment doon. Buti na lang nakakasabay ako.. graduating na din pala ako, kaya puspusan ang pag-aaral ko lalo’t ramdam ko ang pag-aalangan ko lalo sa mga subjects na kung saan may laboratory work… Syempre gusto ko rin mameet ng mga instructors ang expectations nila sa akin. (haha, how I wish!)

Halo-halo ang papel ko sa aming klase—leader, treasurer, auditor at clerk. Maliban kasi sa pagiging lider ko sa ilang mga subjects, ako rin ang tagakolekta ng pera, tagabilang, tagaxerox at tagatabi ng mga handouts ng mga kaklase ko. Hayyy!

Nakhiram na rin ako ng dalawang libro mula sa library sa loob ng isang lingo na so far naisauli ko naman on time. Balak ko pa nga manghiram, kaso nangangamba ako na baka hindi pa nagtatapos ang semester eh puno na ang library card ko. Hahaha. Sabi pa nga raw ng librarian naming takot raw ako magpenalty. Anyway, 40 book to go for this sem. Haha!

Grabe natuwa talaga ako sa activity naming sa Philippine History! Debate ang ginawa naming sa tanong na “Okey lang ba ang slavery?” Eh sa amin napunta yung HINDI.At kagroup ko yung tinutukoy kong crush ko though ayun medyo nawala ang pagkaturn-off ko sa kanya sa paninigarilyo nya sa labas ng school. Haha, cute kasi eh! Nakakimpress pa nung pakikipagdebate sya sa kabilang group… at sa hindi sinasadyang pagkakataon, nakuha ko ang friendster e-mail at cellphone number nya. Pero hindi pa rin sya inaadd o tinetext. Syempre ayoko! Mahirap kaya, pag-aaral ko pang mabuti ang gagawin ko. Hahaha!

Ayun, till next week ulet. TC!

VANSHIPPERS 31st THREAD...

2009-06-26T10:27:00.005+08:00

guys, please visit the VANSHIPPERS 31st thread:

VAN ROXAS: "See things in new and better life" -VANSHIPPERS Thread 31

http://www.pinoyexchange.com/forums/showthread.php?t=399673

and also the 30th thread na ginawa ko na kakatapos lang:

http://www.pinoyexchange.com/forums/showthread.php?t=398767

thanks!

LEE MIN HO'S 22nd BDAY CELEBRATION VID

2009-06-26T10:22:00.003+08:00

http://www.youtube.com/watch?v=FG9dR_liJzw

(credits from the uploader)

THE TURN-OFF THINGY.

2009-06-24T13:53:00.003+08:00

MY 8th DAY OF CLASSES.

Shocks! Grabe talaga naloka nung nakita ko kanina ang crush ko sa college of education sa labas ng campus naming na naninigarilyo. Kakaturn-off! Cute pa naman niya. Nakakaintimidate tuloy… hayyyy.

--------------------------------------------------

Hehehe! Nakakapagblog ako dito sa E-Library namin! Nakakainis lang slow ang internet dito. Nagreresearch pa naman ako about communication churva. Ang hirap kasi naghanap sa mga books, kaya no choice ako kundi mag-internet. Tsk.

Yehey! Nakakuha ako ng 19 out of 20 sa quiz naming kanina sa Philippine History. But then, hindi ako nagyayabang. Ayoko makampante, dahil hindi laging bilog ang buwan!

yun lang muna.pasensya kung bihira lang makadaan ng fs, fs at pex. nag-aaral kasi ng mabuti eh. sige, tc! :)

LEE MIN HO'S BIRTHDAY CELEBRATION HERE IN THE PHILIPPINES!

2009-06-22T16:33:00.005+08:00

photo credits from leeminho philippines

how i wish makapunta din ako!! huhuhu

sayang lang wala talagang budget.

haaaaayyyy....

CRUSH CRUSH CRUSH!

2009-06-22T16:13:00.003+08:00

waaaaah! musta naman yun!
andameng happenings kahit short lang yun 8am-2pm na pasok ko sa school!
(short pa ba yun??)

haayyyy, i'm looking forward sa PHILIPPINE HISTORY namin, kasi nadagdag yung ibang mga students from the college of education. haha,natameme ako sa kanila! nagrerecite sila in pure english! nakakaintimidate tuloy sumagot in taglish. inaayos ko pa mga sasabihin ko, may sumasagot na!

pero to be honest ha, parang kinda crush ko yung nasa likuran ko... si *toot*. haha!
(sorry hindi pwede ipublish sa blog, baka malaman nyang sya ang tinutukoy ko..hehe)
pero aabangan ko pa ang mga susunod na pagkikita namin sa SB 308... ayoko kasi sobrang iexcite ang mga nagbabasa nito..saka pwede magbago anytime ang nararamdaman ko sa kanya...
di ba??!

HAPPY HAPPY BIRTHDAY PALA SA MAMA KO!
(kabirthday nya si Lee Min Ho, coincedence!)
tapos congrats sa pinsan ko, nanganak na kasi sya.ayun!

TO ALL BOF FANATICS...

2009-06-22T15:59:00.003+08:00

here are some of the links/forum sites:

KIM BUM PHILIPPINES
http://kimbumph.forumotion.net/

KIM SO EUN INTERNATIONAL
http://kimsoeunfanatics.multiply.com/

GOO HYE SUN PHILIPPINES
http://goohyesunph.multiply.com/

LEE MIN HO PHILIPPINES
http://leeminhoph.com

SOEUL FANATICS
http://soeulcouplefanatics.multiply.com/

BOYS OVER FLOWERS PHILIPPINES
http://z3.invisionfree.com/boysoverflowerph

there are also thread in PEx (http://pinoyexchange.com)
you can visit them.thanks!

CONGRATS KAY VAN!!! :)

2009-06-22T15:24:00.002+08:00

CONGRATS VAN!

balita ko nanguna ka raw sa midterms.

we are very proud of you ^_^

info's courtesy of VANSHIPPERS thread

(special mention kay ate chai)

photo courtesy of ate thata

HAPPY BIRTHDAY LEE MIN HO!

2009-06-22T14:47:00.003+08:00

credits from Minholics thread, PEx

MY BDAY POEM FOR LEE MIN HO

Maligayang kaarawan sa'yo, Lee Min Ho!
Nawa'y mag-enjoy ka dahil araw mo ito
H'wag sumimangot, h'wag maging malungkot
Pagkat marami ang nagmamahl sa'yo.

Sa'yong gulang na dalawangpu't dalawa
Sana'y marami pang dumating na biyaya
Sana'y patuloy kang maging masaya
Tulad ng ligay namin pag nakikita ka.

Kung puwede lang sana lumipad patungong Korea
Gagawin ko para lang mabati kita
At may bonus pa, kakantahan pa kita!
Lahat gagawin ko para lang mapasaya ka!

But anyway, nagpapasalamat ako sa'yo
sa pagbibigay mo sa'min ng inspirasyon
At kahit nakakasama lang kita sa'king ilusyon
I just hope someday, tayo'y magtagpo!

LEEMINHOPH OFFICIAL SHIRT.. :)

2009-06-20T12:32:00.003+08:00

credits as labeled

waaaaaaaaaaaaaaaah! ang ganda naman! oorder talaga ako nyan! kaya magsstart na akong magtipid! hehehe

sabagay, may ipon na ako..pero need ko pa ng konti..for the extra expenses....:)

JUN PYO is coming to town! :))

2009-06-20T11:27:00.003+08:00

Hey You Guys!
This is what your waiting for!
I have the news for Min Ho's Asian tourrs.
Here is the schedule:

Min Ho will visit major Asian countries from June till September and meet fans face to face.
From the Taiwan promo in early June, China in July, Philippines in August and Japan in September
Japan promo will be final.

Considering the visit to Thailand and Japan in April he will visit major Asian countries actually.
His action is active to mark the dots to “Gu Jun Pyo” fever starting from the airing of ‘Boys Over Flowers’ in Asian countries since April in Japan and Taiwan.

Mr. Han Su Han, the manager of Starhaus entertainment of Min Ho’s management company
told “There were many visit inquiries from Asian countries. So we adjusted his schedule in order
to meet as many countries and fans as possible.” “For the time being he will focus on working
for hallyu promotion. And will not make haste in his next project.”

Min Ho’s promotion schedule is very odd because it is started after the finishing point of
‘Boys Over Flowers’ local airing. It is general for drama promotion to start before it’s airing. The peak foreign airing schedule is on Japanese TV TBS in July summer vacation season.

Min Ho will visit Japan in September after the airing of ‘Boys Over Flowers’. And for this Mr. Han Su Han says “it’s a strategy to meet fans after raising of his recognition through drama. In order to
dramatize the effect we decide another way than previous promotion. and we think it’s more
effective to raise additional profit as re-run and DVD sales.”

While Min Ho will go through operation of removal of iron core on his knee after Taiwan visit in early June.

So Guys from Taiwan, China, Philippines, and Japan.. See you guys this coming summer!

And for those countries who aren't included "yet" in our tours, just wait for some updates. Because as of now, we are touring in major Asian Countries.

Once again, thanks for all your support.

-credits to BOF GROUP in FRIENDSTER

source: ii mary ii of PEx minholics thread

ADVANCE HAPPY BDAY MINHO!

WHAT A CLOUDY SATURDAY MORNING....

2009-06-20T11:09:00.006+08:00

hi guys! it's saturday once again!
pero nasusuffer ako ngayon sa runny nose.then inuubo konti.so get well soon sa akin. :)

anyway, kagagaling ko lang mula sa taekwondo event sa school namin.

naalala ko tuloy yung back kick ni jandi kay jun pyo sa BOF...

haha, talagang humanga ako sa nagdemonstrate ng mga nagtataekwondo...whew!

tapos nakita rin namin sila monsour de rosario and japoy lizardo... :)

parang 'di ko feel sumali sa taekwondo team kahit gusto ko... parang sobrang hirap eh... lalamya-lamya pa naman ako kumilos...haha

dunkin' donuts day raw sa urdaneta branch ngayon..may discount thingy....yun nga lang 'di ko type bumili...siguro pag si lee min ho na nag-eendorse..hehehe

Free Load Raw...

2009-06-19T15:39:00.001+08:00

or kindly click this link: http://www.aryty.com.ph/8f6sd4

thanks!

MY FIRST WEEK OF CLASSES...

2009-06-19T14:54:00.003+08:00

hayy sa wakas! natpos din ang first week of classes! kinda hectic, sinsagad ang TTh classes namin.grr!
tapos ayun, pinapabayaan ko na cp ko, kinda busy talaga eh.
who told them kasi na maging leader ako ng group namin sa phil.history! hayy.
and then,mas gwapo at maganda pa ang mga bagong instructors kesa sa estudyante...hahaha!
joke.may mga iba rin na kinda gwapo at maganda, pero hindi stand-out gaya nung nakita ko sa baguio..hehehe!
pero so far so good naman class standing ko, at madali akong nakilala ng mga kaklase ko. pero hirap akong kilalanin sila..haha
basta ayun, sa pex at fb ako madalas tumatambay lately..see yah!

BELATED HAPPY INDEPENDENCE DAY!

2009-06-13T09:09:00.002+08:00

BELATED HAPPY 111th INDEPENDENCE DAY!
tama nga si Puno, walang reason para magcelebrate ng independence day. tsk!

whew.kainis! hindi ako makapasok sa PEx! problem loading page raw o!
hayy.anyawy, visit kayo sa mga threads ng leeminhoph forums.
may bagong pinost na poem dun si KrayceeNluv. haha, kakatuwa!

tapos visit nyo pala ang phenomenal thread 30 ng vanshippers!
tamang tama, anniversary pala bukas ng VS! :)
kainis, di ko lang talaga makuha ang link this time around.di ako makapasok sa PEx eh.

ayun, sandali lang ako magoOL.makikipaglibing pala ako ngayon.XD
take care always! :)

P.S. sa lune pasukan na, so i guess makakaOL na ako lagi... hahaha :)))

WELCOME TO THE MINHO SHRINE!

2009-06-07T17:52:00.002+08:00

credits: jankristoff of minholics thread, PEx

waaaaaah! grabe talaga!
kung pwede lang talaga ako gumawa nyan...gagawa talaga ako.
ang kaso....di talaga pwede, lalo kung sa bahay ko ilalagay.haha!
baka kung ano'ng isipin nila sa akin. whew!

ayun..currently searching ang nakakalokang tagalog lyrics ng Paradise (BOF ost) kaso it seems mailap ang tadhana sa akin. maybe next time.haha

last post ko muna ko for this session. bye!

2009-06-07T17:47:00.002+08:00

ngayon ko lang narealize na cute nga talaga si Kim Bum..haha

sorry ha, mas focvsed ako kay Lee Min Ho eh..

pero syempre loyal ako kay Min Ho.. :)

THREE PRINCESS "RAW".... haha

2009-06-07T17:43:00.003+08:00

(from right to left) Romantic Princess, Princess Hours at Mischevous Princesss

JOKE!

grabe! di ko talaga maiwasang hindi maalala ang kaweirdohan naming ginawa mapansin lang ni Robi sa event na yan..haha!

RE: SHORT ANNOUNCEMENT

2009-06-07T17:37:00.004+08:00

sorry di pala ako natuloy kahapon..haha

wala raw si Robi sa mallshow ng Boystown..nasa Daet, Cam. Norte sya eh.

(infos courtesy of karlo and ate remi of Robilievers)

whew! buti di ko pa natatapos yung banner ko na gaya sa unang ginawa ko na naibigay ko na kay Erl..haha

SHORT ANNOUNCEMENT...

2009-06-03T14:46:00.004+08:00

para sa IV-DIAMOND '06-'07 ng Manaoag NHS..
sensya wala akong load sa smart... haha
'di ako makakasama sa outing... late na kasi naannounce eh...

anyway, sa saturday nasa SM City Rosales ako for the mallshow ng BOYSTOWN.
waaah, makikita ko ulit si Robi!

WALA LANG.. :)

2009-06-01T16:17:00.002+08:00

wahaha! akalain nyo yun, nasa pera na pala si lee min ho!

credits: leeminhoph forums

VANSHIPPERS NEW FAMILY TREE!!

2009-06-01T14:54:00.002+08:00

waahhh..tuwang tuwa naman ako sa new family tree.. haha at least hindi na ako ibon..haha at talagang si min ho ang nilagay na image! hayy, pero kahit adik ako kay minho, syempre hindi ko rin naman kakalimutan ang mga kinaaadikan ko dito sa 'Pinas-- sina Van at Robi. :)

EXTREME LYRICS

2009-06-01T14:48:00.003+08:00

heto pa ang isang track ni Min-Ho entitled EXTREME....

Extreme
Artist: Lee Min Ho
Composer: unknown

chagapge fill me neuritan night n night
ssodajin seupatdeul heundeullin nal jababwa
coolhage chichage gasigeun jibeochyeo
jogeumssik dagawa nal jibaehaejwo

Extremely michyeobwa express it modeun geol exciting jjaritae
isungan nege ppajyeonnabwa
jipchakhae / nal jom deo / chagapge / iriwaseo
jogeum deo nal chaewojwo

dareun namjawaneun dalla
mijigeunhan mareun sirheo
chagapdorok nareul taewo
deo / gil / deul / yeo / jwo/
Explosive mind / explosive heart
Just wanna feel / real thing

Im crazy / Youre classy / geuraeseo urin bunmyeonghae
19 to 24 / nugudeun uril jeungmyeonghae
[hat hage/ hip hage/ modeungeol deonjyeobwa]
Extreme lyrics on
http://music.yeucahat.com/song/Chine...ee-Min-Ho.html
[my body/ my mind/ nal ji/ bae/ hae/ jwo]

Extremely michyeobwa express it modeun geol exciting jjaritae
isungan nege ppajyeonnabwa
jipchakhae/ nal jom deo/ chagapge/ iriwaseo
jogeum deo myeong/ ryeong/ hae/ jwo/

dareun namjawaneun dalla
mijigeunhan mareun sirheo
chagapdorok nareul taewo
deo / gil / deul / yeo / jwo/
Explosive mind / explosive heart
Just wanna feel / real love

(Rap) ^^;;;

dareun yeojawaneun dalla
neoneun first class lady
So mam sogeuro deureowa
deo / meo / mul / reo / jwo/
Explosive mind / explosive heart
Just wanna feel / real Love

-----------------------------------------------------------------------------------

EXTREME
Translated lyrics:

coldly, fill me. slow attracting light
the spilled sparkles.. try to catch me, who's shaken by you
cool, chic, throw away any pretense
calm down. to me little by little. control me.

extremely, go crazy. express it, everything. exciting, it's electric
2x, you've fallen for me
calmly.. so it's colder, come here
2x, you fill me up

i'm different from other men
i don't like lukewarm words
burn me until it's cold
tame me some more
exclusive mind, explosive heart
just wanna feel real thing

i'm crazy. you're classy. that's why we're meant to be
19 to 24. everyone verifies that
hot, hip, throw me everything you got
no body, just my heart, control me

extremely, go crazy. express it, everything. exciting, it's electric
2x, you've fallen for me
calmly.. so it's colder, come here
2x, command me even more

i'm different from other men
i don't like lukewarm words
burn me until it's cold
tame me some more
exclusive mind, explosive heart
just wanna feel real thing

[rap]
works extra, set got the paper
give it to me raw, now or never
give it to me straight, no chaser
give it to me cuz i'm capable of
domination, got excess
no limitation
so extreme, it's H.O nation
got go, oh my ammunition
it go crazyyyyyyy
1, how you wanna get it started
2'o clock and i'm already partying
3 times 2, i'm so cool
4 the preservation of my rules
He’s a middle figure
i hope you like it
you disapprove
I ain’t no psychic
got to me psychic
rob is time for me
and I’m down for robbing you

i'm different from other men
i don't like lukewarm words
burn me until it's cold
tame me some more
exclusive mind, explosive heart
just wanna be real love

you're different from other women
you're a first class lady
so come into my heart
stay by my side
exclusive mind, explosive heart
just wanna be real love

2x, 2x, 2x, 2x

credits: MinHolics thread of pinoyexchange.com

MY EVERYTHING LYRICS

2009-06-01T14:42:00.003+08:00

whew! recording artist din pala itong si Min-Ho! and i love talaga etong song nya entitled "My Everything".....

Lee Min Ho - My Eveything

이 세상 말로는 표현할수가 없어
ee sesang malroneun pyo hyeon harsu ga obseo
갈수록 벅차오르는 너를 향한 내마음
kalsu reok beok cha eo reu neun neo reul hyang han nae ma eum
이 세상 샘으로 헤아릴 수가 없어
ee sesang saem eu reo he ah rir seu ga obseo
더 해도 더해만 가는 끝없는 내사랑
deo hae do deo hae man ga neun kkeutt obsneun nae sarang
그 누구도
keu nu gu deo
너 만큼 날 웃게 나를 울게한 사람 없었어
neo mankeum nal uttkae neoreul ulkkae han saram obsseosseo
나 답진 않지만
na dabjin anhjiman

*) 오직 너하나만 보고 듣고 싶은 걸
eo jik neo ha na man bogo deutkeo shipeun geol
내 안의 너를 살게 하고 싶은 걸
nae anui neoreul salkkae hageo shippeun geol
날 바라봐
nal barabwa
나의 품으로 와 you're my every
noui peum euro wa you’re my every
you're my everything
you're my everything
love for you

언제나 너에게 이겨본 적이 없어
eonjaena noege ikyo beon jeoki obseo
사랑에 지면 질 수록 내 가슴은 행복해
saranghae jimyeon jil seureok nae kaseumeun haengbokhae
널 향한 사랑에 유효기간이 없어
Neol hyanghan saranghae yoo hyeogi kani obseo
만약에 있다고 해도 만년일 테니까
Manyagae ittageo haedo mannyeonil ttenikka
힘겨워도 내곁에 있어줘
Himgyeowodo naegyeottae isseojwo
나의 전부를 다
Naui jeonbureul da
잃는다 해도 널 지켜줄꺼야
Irhneun da haedo neol jikkyo juel kkoya

*)오직 너하나만 보고 듣고 싶은 걸
eo jik neo ha na man bogo deutkeo shipeun geol
내 안에 너를 살게 하고 싶은 걸
nae anae neoreul salkkae hageo shippeun geol
날 바라봐
nal barabwa
나의 품으로 와 you're my every
noui peum euro wa you’re my every
you're my everything
you're my everything
love for you

I wanna be everything

오직 내 가슴속 주인은 너뿐인걸
eo jik nae kaseumseok juineun neoppeun ingeol
나에겐 처음이자 마지막인걸
naegaen choeum ija majimak in geol
널 불러봐 숨쉴때마다 널
neol bulreobwa seumsuirttaemada neol
you're my every
you're my everything
you're my everything
love for you

i love you
you're my everything..

credits: http://www.leeminhoph.com/forums/showthread.php?tid=292

MY BIRTHDAY MESSAGE

2009-06-01T14:32:00.002+08:00

Once upon a time, eighteen years ago… it was the first day of June, year 1991..

Ipinanganak ako.

Bow.

-THE END-

Title: Ang Alamat ni Dan (hahahaha!)

Happy happy happy 18th birthday sa akin!!!
Masaya ako, kasi birthday ko ngayon. But I guess hindi pa ako nababagay sa ganitong edad, dahil hindi pa rin ako mature enough para maging eighteen! Then ayun, may pagka-isip-bata pa ako. Pero thankful ako, kasi umabot ako ng ganitong age! Lingid kasi sa kaalaman ng marami, second life ko na ‘to, dapat natsugi na ako nung 10 y/o ako. Binigyan lang ng extension ni Lord… naniniwala kasi syang maihahasik ko ang kaadikan dito sa mundo. Hahahaha. Joke.

Thank you sa lahat ng naging part eng buhay ko for the past 18 years, mula sa mga parents at relatives ko, lahat ng mga naging classmates, teachers, advisers, batchmates, schoolmates at friends ko, hanggang sa mga bashers, enemies at mga naging critics ko.
Pasasalamatan ko rin ang PRANINGS (jovy, roseann, marcy, mirazol, mark joseph and aileen), CONSTELLATIONS at JANAGOLLADOFLORESBUCADILLAHON.
Pati na din pala yung TRIO at iba pang boys at mga kaklase sa IV-DIAMOND 06-07 ng Manaoag NHS na hindi ko rin mamention dahil nagtitipid ng space. Haha.
Gusto ko rin magpasalamat sa lahat ng bumubuo ng ANG TAWAG 06-07 especially kina Sie Eric at Zarex, pati na rin sa PUNP COLLEGIAN 07-08… hehe!
Gusto ko ring magpasalamat sa lahat ng mga naging crushes ko, including ang aking ever ULTIMATE HS CRUSH at MR.NEVER MIND. Pati rin yung ibang past idols and inspirations ko.
Thank you din – SC Listers, Callalistas, Aldenistas, Roro Sailors…
And super thank you!
Robilievers (including RTC), Vanshippers and Minholics (including yung mga members ng leeminhoph forums)…
VAN – thank you sa phonepatch! Haha
ROBI – thanks sa pagbasa ng message ko sa MYX
MINHO – waaah! Naadik ako for the last time in my 17th year… thank you..haha

Anyway, sa mga hindi pa nakakaalam.. I’m a gay.. . Yes I am, walang biro, promise! (hindi nga lang masyado halata sa iba..hahaha!)
Ayun, just love and accept me for what I am… saka harmless naman ako eh! Kaya wala naming sigurong dahilan para matakot kayo… Tao pa rin naman ako eh.

At sa mga taong bumabatikos at nang-aalipusta sa aking pagkatao, go on…
But then, why hate me?? If you have every reason to love me?!
hahahaha.

Ayun lang. happy birthday ulet sa akin!

LEE MIN HO FEVER!

2009-06-01T11:32:00.002+08:00

guys, muntik ko nang makalimutan..
visit nyo naman ang photo gallery ko for LEE MIN HO sa multiply.
open po yan sa lahat, kaya kahit sino pwede makita yan.
credits ang mga pics sa minholics thread ng PEx, leeminhoph forums at yahoo. :)

http://certifiedpraning.multiply.com/photos/album/3/LEE_MIN-HO_PICS
http://certifiedpraning.multiply.com/photos/album/5/LEE_MIN_HO_PICS_part_2

thanks!

HAHA..BOF INSPIRED!

2009-06-01T11:29:00.002+08:00

hehe...naayos ko na ang blogger account ko at last...
later ko na post ang birthday message ko.
birthday ko pala kasi ngayon eh. XD

sensya, di ko talaga kayang gawin yung parang sa boys over flowers logo...pero at least natry ko ang aking makakaya para magaya ito..haha

MYX MDTT VIDEO....

2009-06-01T10:18:00.002+08:00

Dannnnn...congrats! nabasa ni Robs message mo.
from ate remi

guys! sa mga hindi pa napapanood yung moment na binasa ni robi ang message ko sa myx daily top ten nung may 14, 2008, eto pala ang link:

http://s704.photobucket.com/albums/ww43/neelimer3/Robi%20videos/?action=view&current=mdtt08-1.flv
(credits: ate remi of robilievers)

ate remi, kinuha ko yung link ha..for blog posting lang. hehe.

and then sa naghahanap nung fiction ko, tignan nyo na lang sa older posts, entitled "thanks to you." ayun. :)

COMMENTS RAW O!

2009-06-01T09:53:00.002+08:00

dahil naipost ko na pala yung tulang "ADDICTED TO MINHO" sa http://leeminhoph.com last week, may mga nagcomments na sa gawa ko..haha
i'm touched!

from kimchigeol
"kalerkey talaga! I'm sure madami, if not all, makakarelate dito.not bad! ^^, "

"hahaha. napapaisip tuloy ako. parang gusto ko try magcompose.the last fan poem i did was way back in highschool, for code red. hahahaha.sana ma-inspire din ako hehehe... "

from elleighn
"aww.. nice poem. i understand how you feel. "

from minho's_property
"..wahahahha!! nice!! same feelings naten kay min ho!! ahahah!! adek na adek.. xD "

from patteh_leeminho
"hahahaha !! NAKAKALERKEY . ktuwa emen.. "

and may gumawa pa ng isang poem for min-ho maliban sa kin..

HOW I WISH
by JANICA

Every hour, every minute, every second..
I'm always hoping that you'll respond
About this impossible love command
Every time I look at my own reflection in our pond...

When I don't see you
I feel like I'm so blue
While tying the laces on my shoe
and While eating my yummy barbecue...

Every girl that exists are just so in love with you
and I don't know what to do !
Do you even know where i wanna go to ?
TO THE ZOO WITH YOU.

I'm so so so fascinated everything about you !
you're like the reincarnation of Adonis - a perfect hue !

How I wish I could meet you someday
Because I don't wanna be miles away
And that would be my luckiest day...

END OF POEM.

P.S don't laugh at my crappy poem for MIN HO ~
haha ! i just made this in like 15 minutes !
teeeheee ^^

well, nagandahan din ako sa poem nya... thought hindi direct na tinukoy kung kanino nya inaalay yung poem, but nararamdaman ko ang nararamdaman nya..haha

for more, kindly visit:
http://www.leeminhoph.com/forums/showthread.php?tid=343

ADDICTED TO MIN-HO!

2009-06-01T09:29:00.002+08:00

eto pala yung forst poem ko para sa akin..haha nagBR pa ako sa minholics thread para mahanap yan..buti nahanap ko..well, maganda raw yan, sabi nila..haha dami ngang hindi nakarelate eh..hehe :)

ADDICTED TO MIN HO
by dan!

Sa lahat ng mga asianovela sa ngayon
Ngayon lang ulit ako nakaramdam ng ganito
Isang kaadikang hindi ko kayang itago
Mistulang alarm clock na gumising sa aking puso.

Grabe talaga! to the highest level ang saya!
Hindi kayang iexplain, aking nadarama
Everytime na sumasagi ka sa aking isipan
Sumusumpong na naman ang aking kabaliwan.

I am extremely addicted to you, Lee Min Ho!
Maaaring tawanan lang ng iba ang tula ko
Pero 'di ko ikinahihiyang adik ako sa iyo
Magalit man sa akin, maging ang parents ko.

Nakakalerkey! almost paradise pag andyan ka!
I just hope na sa personal, ika'y masulyapan ka
O 'di kaya sana'y makarating ng korea
Para if ever, dun na lang tayo magkita.

CERTIFIED MINHOLIC!

2009-05-31T16:22:00.000+08:00

Guys, post ko lang ito.. haha
MINHOLICS ng PEx thread, dedicated para sa inyo ito..
Pati na din pala sa mga kasama ko sa Leeminhoph Forums..
Second poem ko na 'to for Min Ho eh.. haha (hindi halatang sobra na ang pagkaadik ko sa kanya)
wait pala, correct me if i'm wrong sa ibang typos ko dyan.. haha

CERTIFIED MINHOLIC

Hay naku, ‘di ko malaman sa sarili ko
Kung bakit nga ba ako nagkakaganito
Ang weird, mukhang ‘di na yata normal ito
Para bang mababaliw na yata ako!

Sa twing magigising ako sa umaga
Lagi akong napapaisip sa’yong mukha
Pakiramdam ko, araw ko’y buong-buo na
Habang naaalala ang iyong pagtawa.

At sa twing dadating na ang tanghali
Naeexcite nang lumipas, mga sandali
Kung pwede nga lang agad magtakipsilim
Naaatat na ika’y aking panoodin.

Ngunit kapag sumapit na ang alas-sais
Agad-agad nang nakatunganga sa TV
Pati mama ko, napapatigil na rin
Sa paghahanda ng pagkain.

Grabe, sobrang nakakakilig talaga!
Parating napapangiti pag andyan ka na
How I wish ako na lang si Jan Di sa eksena
At napapaimagine sa istorya nating dal’wa.

Whew! Grabecious ang sayang nadarama
Pupuwede na akong makatulog ng maaga
Umaasang sa panaginip ay naroon ka
Hanggang sa pagdating ng bagong umaga.

Oh my Gu Jun Pyo! Este Lee Min Ho!
Malubha na ang pagkaadik ko sa iyo
‘Di man ako labis na nag-iilusyon
Ngunit sa’yo possessed na possessed ako.

Marahil maisip nyong ako’y napapraning
Ngunit isa lang ang nais kong sabihin
Na paniguradong ‘di nyo kayang kwestyunin—
“I’m proud to be a CERTIFIED MINHOLIC!”

Bali-balita... :)

2009-05-25T13:27:00.000+08:00

Ayun! Nakapagpost din after 10 years. Kumusta naman yun!

Anyway, bago matapos ang buwan ng Mayo at aking 17th year,narito ang iba pang mga happenings na nangyari sa akin lately.

May 6—SHORT HAIR NA ULIT AKO!

Nagpagupit na ako sa barber shop para sa nalalapit na pasukan. Hindi pwede kasi para sa aming HRM students ang long hair eh. Anyway, barber cut ang pinili ko. At kumusta namang sinabi sa akin ng barbero na gaya raw sa ayos ni JR ng Tayong Dalawa ang gupit ko!!! Hahaha.

Mamimiss ko talaga yung long hair ko. One year ko rin yun pinahaba huh!

May 10—BOF FEVER!

Hay grabe, nagandahan talaga ako sa Boys Over Flowers! Though halos pare-pareho lang naman din ang plot nito sa Meteor Garden at Hana Yori Dango, mukhang maganda talaga ang pagkakaremake na nasabing Asianovela.

May 14—ROBI, BINASA ANG MESSAGE KO!

Ang saya-saya ko naman nang nabasa ni Robi ang message ko sa kanya sa MYX Daily Top Ten! Haha. Naadik talaga ako, ang buong pag-aakala ko kasi ay hindi na talaga niya babasahin. Mali pala. At flatterd ako, dahil naap[reciate niya ang message ko.

May 15—VANSHIPPERS, THREAD 28 NA!

Masaya akong nabigyan ulit ako ng pagkakataon na maging thread maker ng thread ni Van! Talagang may mga kaunting pagbabago akong ginawa mula sa nakaraang ayos ng thread. Pero ayos naman, naappreciate naman ng Vanshippers pati na si Van ang thread. J

May 16—VAN’S FAREWELL!

Umalis na nga si Van patungo sa ibang bansa mula sa Cebu.doon na kasi nya ipagpapatuloy ang kanayang pag-aaral sa US. Huhu, for sure mamimiss ko talaga ang presensya niya. Pero since for good reason naman ang pag-alis nya, ayos l;ang naman sa akin. Andyan pa rin naman kami na nakasuporta sa kanya whatever happens. Di ba??

May 17—THE BIG NEWS!

Nasabi ni Kris Aquino sa The Buzz na darating raw ang cast ng Boys Over Flowers.... soon! Masaya ako, kasi may pagkakataon na akong Makita ang crush ko na si Lee Min Ho (a.k.a. Jun Pyo) kasabay ang frustration na baka hindi ko rin siya dahil sa layo ng Pangasinan sa Manila. But anyway, kung gusto may paraan. Kaya gumagawa na rin ako ng solusyon. Hopefully magtagumpay.

May 19—I’M A CERTIFIED MINHOLIC!

Yes! Part na ako ng MinHolics na pinoyexchange.com. actually May 17 pa pala ako naadd sa list, kaya #3 ako sa list. Yehey!

Talagang adik na talaga ako kay Lee Min Ho! And talaga namang nakakatuwa ang kanyang role sa BOF, as Gu Jun Pyo. In fact, nagcompile talaga ako ng mga pics niya sa multiply account ko, isang patunay ng kaadikan ko sa kanya. Haha!

At bago natapos ang araw, nakagawa pa ako ng poem para sa kanya. Haha! Nakakatuwa talaga! Halatang obsessed!

May 20—ENROLLED NA ULIT AKO!

At last, pagkatapos ng isang taong paghinto, balik eskwela ulit ako! At babalik uli ako sa pagiging HRM student.

Whew. Andaming nagbago. I just hope tanggapin uli nila ako sa school organ. Hayy.

Well, yan na muna for now. Ilang days na lang! I’m 18!

hahaha!

2009-05-06T15:08:00.000+08:00

nacustomize na blogger account ko! pero under renovation pa din sya.. special thanks to milly..haha!

HAPPY MOTHER'S DAY! :)

2009-05-06T14:47:00.000+08:00

happy mother's day in advance sa lahat at sa lahat ng mga mama natin..ayun..

hindi na kasi makakaOL sa sunday eh...

anyway, pluggings: ASAP wherein guest si VAN and BOYSTOWN wherein kasama ang gigger boys including ROBI..:)

out na ako.byers! ;)

DOUBLE TREAT (PART TWO)

2009-05-06T14:44:00.000+08:00

EXPECT THE UNEXPECTED

(note: pasensya sa mga typo.haha!)

April 27, 2009. Last 35 days of my 17th year. Lunes na pero hindi pa rin ako makarecover mula sa mga pangyayari sa Kapamilya Caravan. Lalo na yung encounter ko kay Robi, hay grabe! Kahit isang araw na ang dumaan mula nang mangyari yun, pero andun pa ri yung kilig factor na nadarama ko.

Ngunit sa isang banda, hindi ko maiwasang mapaisip tungkol sa magaganap noong araw nay un.may dinner kasi ang Vanshippers Manila Chapter with Van Roxas. Eh padespedia yun kay Van, since pupunta na siya ng US. At nakakalungkot mang isipin pero hindi talaga ako makasama kahit anong pilit ko. Palibhasa, gipit din kami ngayon financially. Pero saying pa rin, kasi nga nagging passionate talaga ako kay Van, especially during PDA days pa na kung saan isa sya sa mga scholars dun. And for the past 8 months, nagging mainstay talaga ako sa Vanshippers thread sa PEx. Isang ebidensya kong masasabi kaya masasabi kong talagang adik din ako kay VAN, maliban sa iba ko pang mga kinaaadikan. Haha! At sana magkaroon talaga ako ng pagkakataong makausap sya, maski sandali lang.

Lumipas ang umaga at hapon na parang wala alng, the usual. Wala naming ibang nag-iingay sa inbox ko eh, maliban sa mga members ng RTC na nagcecelebrate ng 13th monthsary.

Sa pagsapit ng dilim, ako’y naghihintay pa rin… (ano ‘to, DYOSA??!) hinde, dahil sa wakes, may nagparamdam na ring Vanshipper sa katauhan ni Ate Chai. Sabi nya kasi, dumating na sina Van at Sir Mario (Van’s manager) na sinabi naman sa kanya ni Raine. Syempre, dahil nga nandun talaga ang will ko na makausap si Van, talagang hiningi ko kay Ate Chai ang numero ni Raine. Buti binigay. Saka ko tinext si Raien at nakiusap na kung maaari ay makausap si Van.

“Sure, pagkatapos kumain ni Van ha?”

Ang saya naman ng reply ni Raine sa akin. Payag nga siya na makausap ko si Van thru her phone! Yehey, buti na lang may load pa naman ako sa globe, pantawag. Php30.00.

Nagkape ako agad after nung news. Medyo inaantok na rin kasi ako that time.

Pakiramdam ko talaga parang nananaginip lang ako. Talagang nakakaexcite! At kahit naiisip ko na yung mga sasabihin ko sa kanya, hindi ako makapagconcentrate.

Kinakabahan na talaga ako. Ambilis na ng heartbeat ko. Hihintayin ko na lang ang text ni Raine para sa hudyat ng pagtawag ko sa kanya. At dahil may load naman ang Globe ko at Globe user naman din sya, gagamitin ko na ang tawag236 kahit alam kong hiindi aabot ng 20 minutes ang tawag. Haha!

Nagchacharge ang cp ko sa Globe. Eh nung biglang nagring yung phone ko sa Smart. Kaya ayun, sinagot ko na rin.

“Si Van ‘to, naniniwala ka ba sa akin??” Yan ata yung opening message sa akin ni Van. Hindi ko rin marinig ng malinaw yung sinasabi nya kaya ayun, kaya nipress ko yung LOUDSPEAKER ON.

Kinumusta nya ako.Ayos naman ako, dapat nga pinilosopo ko pa sya eh, sa kasagutang “ayun, humihinga pa naman.”(haha!) Tinanong nya ako kung nasaan ako that time. Nasa kwarto ako that time. At marami pa kaming napag-sapan na hindi ko na rin masyadong pahahabain pa dahil medyo personal, including yung tungkol sa gf at sa barkada nya.

Pinaalala ko pa sa kanya yung nangyari dati sa concert ng PDA TOP 6 sa Dagupan City, lalo na yung bandang natapos na yung show tapos pumunta pa talaga ako sa backstage, hoping na makikita sila dun pero suddenly, nabalitaan ko na sa harapan pala sila dumaan.

Pagkatapos nung mga naisip kong topics, wala na ah mental block na ako. Speechless na talaga ako. Nag-uumapaw na talaga ang ligayang nadarama ko. Ano ba naman kasi, napakaspontaneous ng pag-uusap namin! Haha. Wala akong script ng mga sasabihin ko sana eh.

At ayun, nagpaalam na rin siya. Grabe! Napalundag talaga niya ang puso ko sa sobrang tuwa! Tagos hanggang buto ang kaligayahang nadarama ko. Nagulantang talaga nya ng bonggang-bongga ang gabi ko dahil sa kanya. Pero later on, saka ko napagtanto sa aking sarili na may mga nakalimutan akong sabihin sa kanya. Hindi ko pala nasabi ang mga katagang “ggodluck sa byahe” at “I love you VAANNNNNNNNNNNNNNNN!” dahil na rin sa mental block. Pero paano kaya kung natuloy yung eksenang yun, ano kaya ang sasabihin nya?? Uhm, ayokong mag-isip. Haha!

Dahil nga vocal akong masaya ako, talagang nakarating sa mga katext ko sa Smart (since unli ako dun that time) yung balita. Haha, tuwang-tuwa talaga ako! Luckily, hindi halata nina Mama at Papa ang kaligayahan ko. Dahil panigurado, maoOP lang sila.

At bago nga ako tuluyang makatulog sa aking kama, nakatext ko pa si Ate Thata.

“Nasurprise kba sa handa ng VS Manila sayo?”

OMG. Surprise pala yun! Kala ko wala lang. hay, naappreciate ko talaga yung effort ng VS Manila, na kahit pa inamin ko na sa kanila ang real identity ko, hindi yun nagging hindrance para mawala ang samahang nabuo naming sa PEx bilang Vanshippers. And I am very thankful of it.

Nagising ako ng maaga kinabukasan, dahil naiiba na naman ang sleeping patters ko. Side effects na rin ito ng nangyari sa akin kinagabihan at nung nakaraang Sabado. Parang hindi talaga ako makapaniwala! First time in the history of the universe na may tumawag sa aking celebrity. Haha! (sorry, sadyang naignorante lang)

At kahit pa nagbrownout sa lugar naming mula 8am-5pm, cool pa rin ang pakiramdam ko. Yun nga lang, hindi ko pa pwede gawin yung kwento. Sa cellphone ko tinatype yung manuscript eh.

Kinagabihan, napaunli talaga ako sa Globe, since paexpire na rin itong load ko. Marami akong nakakwentuhan, including Raine. Grabe, nawindang talaga ako nung sinabi nya kay Van yung kwento nung concert nila sa Dagupan na kung saan andun ako. Natawa pa nga ako nung sinabi nya sa text message na nagdala raw ako ng pic nya noon. Mali! Banner/tarp, sulat at cross stitch na may nakasulat na “VANshippers ♥ YOU” ang dala ko para sa kanya. (note: iniimprove ko pa yung cross stitch, gumagawa na naman ako ng bago with the same content)

Tapos naikwento pa pala nya kay Van yung moment na naglakad talaga ako mula Mangaldan to Manaoag! Eh ayoko na nga yun ikwento eh, kasi pagnagkataong nalaman ni Mama ‘to eh nasasabon ako nito panigurado. Pero infairness, visible pa rin yung scar sa left foot ko. Napaltos kasi yun dahil tsinelas ang gamit ko nung naglakad ako. Haha!

Pero saying, hindi nga kami nagkaroon ng chance na magkausap noon. Aliw nga daw si Van sa kwento ni Raine tungkol sa akin. Haha! Ngunit ayos lang, siguro naman pagbalik nya rito sa Pinas eh graduate na rin ako sa two-year course ko. At dahil magtatrabaho na rind aw muna ako, siguro naman wala nang hahadlang sa pagkikita naming ni Van. Hopefully.

Kinabukasan ulit, ininform sa akin ni Ate Chain a may guesting raw pala si Van sa ASAP sa May 10. Gusto ko rin sana pumunta, yun nga lang ay may dalawang hadlang: ang pamasahe at ang passes. Pero since aware ako na anytime ay luluwas kami ng Manila ni Mama (note: wala pang definite date!) para sa isang importanteng bagay, baka yung pass na lamng ang problemahin ko. Kaya nung nagtext sa akin si Raine tungkol sa issue na ito, I grabbed the chance na mag-inquire tungkol sa pass.

“Yup may tiket para sa entrance sa Asap.. papatanung ko kay Sir Mario pano tayo makakakuha..”

Yes! Baka nga may pag-asa akong makarating, if ever. Pero sad news ang sumalubong sa akin kinabukasan. Akala ko pa naman tatluha ang darating na magagandang pangyayari, para triple treat sana. Hay.

Per ayos lang, hindi ko pa naman naicoconfirm na makakapunta talaga ako by May 10 o hindi. Basta wait na lang for further notice. Malay nyo, mag-iba ang ihip ng hangin, ‘di ba?

TRIVIA LANG: Alam nyo ban a ilang araw bago ang concert nila Van sa Dagupan, napanaginipan ko na nagging PA raw ako ni Van sa mismong concert nila! Haha. Pero unfortunately hindi yun nagkatotoo. Sabagay panaginip lang naman yun eh.

Yun nga lang, wala pa akong eksaktong interpretasyon sa panaginip ko. Ngunit base sa hula ko, siguro PA din ang gusto kong trabaho sa hinaharap. Haha!

DOUBLE TREAT (PART ONE)

2009-05-06T14:37:00.000+08:00

FLYING KISSES

(note: exage lang yung ibang mga eksena dyan pero promise cross my heart, totoo po ito. :))

April 25, 2009. Sa wakas, dumating na rin ang pinakahihintay kong araw ng Kapamilya Caravan dito sa Dagupan City. Dadagsa kasi ang mga artistang sina Angelica Panganiban, Roxanne Guinoo, AJ Perez, Enchong Dee at syempre, ROBI DOMINGO.

Pagkatapos kong magbantay sa tindahan namin ay agad na akong naghanda para makapunta na ako ng Dagupan. Remember, kailangan kong maging maaga para mauna sa pila. Haha!

At 11:30am na nung nakasakay na ako ng tricycle papuntang bayan. Eh nag-internet na muna ako ng 30 minutes at dumaan sa PEx, blogger at imeem. Bale 12:15pm na ako nakasakay ng tuluyan sa van. Grabe, talagang tagaktak ang pawis ko nun sa sobrang pagmamadali.buti bago kami tuluyang nakaalis ay hindi na ako pawis.

Pagkarating sa Jolibee East Junction ay naglakad na ako patungong Downtown. Tapos naghanap ng jeep patungong CSI Lucao (place ng venue). Sumakay. Saka ininform ang kasama ko na on the way na ako.

Nung nasa Lucao na ako, dahil nga hindi pa sila dumarating ay pumunta na muna ako sa Stadia (exact venue). Buti na lang wala pa namang tao. Saka ako pumunta ng baggage counter malapit sa supermarket. Eh pagkaiwan ko nung bag ko nakita ko na rin ang mga makakasama ko, sina Erl at AC.

Dumiretso kami ng Department Store para bumili ng illustration board na gagamitin naming para sa banner naming kay Robi. Haha! Pagkatapos nun, pumunta na akmi ng supermarket para mamili ng snacks. Tapos kinuha ko yung bag kko sa baggage counter saka naghanap ng pwesto kung saan naming maaaring gawin yung tarp. Dun sana sa hagdan na papuntang second floor, kaso masyadong open naman. Magiging agaw-eksena kami. Kaya napagdesisyunan naming na gawin ito sa sahig ng second floor sa tapat ng isang tindahan ng damit. Infairness, nung pinakita ko na sa kanila yung lettering nagandahan sila. Hehe, actually may unting tabingi pa yun!

(NOTE: pictures will be posted soon.)

Kaya gamit ang paste, dinikit na nila Erl at AC ang mga cutting na ginawa ko para magawa na ang banner na may nakasulat na “ROBILIEVERS.” Habang ako naman, nanonood lang. tinatakpan yung banner sa mga dumaraang tao.

Nang matapos, agad na kaming nagtungo sa mismong pagdarausan ng nasabing event, sa Stadia. Nung una, wala pa kaming pila kasi umambon. Saka kokonti pa lang kami. Pero nung tumila na yung ambon, nagkaroon na kami ng pormal na pila. Haha, tama ako! Nasa harapan nga ako. Pero nung pumasok na kami, hindi ko ginamit ng mabuti ang utak ko at bagkus pumuwesto kami sa may bandang gilid ng stage.

Pero dun naman sa pwesto naming, nakilala namin ang ilan sa mga staff ng nasabing event. Pinakiusapan naming na sana naman ay maka-avail kami ng special seats, pero hindi raw pwede. Saying. Pero nakipagtsismisan pa kami sa kanila kahit na ganun. Nagtanong sila ng ilang mga katanungan, kabilang na ang tungkol kay Robi at sa Robilievers. Pati yung banner talagang nakaagaw sa kanila ng atensyon at pinicture-an pa kami. Tapos pinakita ko sa kanila yung pic ni Robi na naiprint ko sa Netopia dati. Haha! Sabi ba naman may similarity daw sila ni Erl. Palibhasa, mukhang chinita si Erl.

Bandang alas-sais na ng gabi nang magsimula na ang show mula sa inaannounce na alas singko raw ng hapon. Sanay na ako dyan, sa Pilipinas pa! eh alam naman nating punctual tayo, diba?

Pero nagpalaro na muna sila. In fact, ako ang nakasagot sa pinakaunang tanong. Haha! Nanalo ako ng isang Starstudio 2009 Calendar. Pero wala naman si Robi. So kahit hindi pala ako nanalo ayos lang. haha! XD

Nagpatuloy ang mga palaro. Pero nung naglaon naging boring naman na. kasi may contest na kung sino ang may pinakamalakas na sigaw sa dalawang contestants sa harap. Duh! Parang wala pa sa boses yun ng sigaw eh. Para kasing lakas lang ng boses ko pag nakikipag-usap. Wala silang energy!

Pagkatapos nun, nagperform pa yung mga hosts ng mga shows dito sa locality namin. At nang si AJ Perez na, tilian ang mga tao. Ang gwapo ngay! Haha. Pero mas sabik ako kay Robi. Haha!

Kainis hindi kami makakuha ng photos. Ang KJ kasi ng security eh. Sabi bawal daw kumuha ng pics habang nakatayo. Eh natural kailangan naming tumayo habang nagcacapture ng pics dahil malayo nga kami sa stage. Kaya ayun, sinita kami. Pero ayos lang, ang lalabo naman ng mga pics na nakuha namin eh.

Sumunod ang mga MOR DJ’s. Tapos nun si Robi na! Talagang tilian ang mga tao, pati kami. “Harana” ang kinanta nya at talagang nawala na ako sa sarili, lalo na nung pumunta siya sa pinamalapit na isle malapit sa amin. Talagang itinaas ko yung banner na ginawa namin. At dahil ako nga ang nagtaas ng banner, tinignan nya ako. Haha, ang saya!

Ngunit nung 2nd stanza na nung kanta, bigla akong nainggit nung kumuha siya ng babae sa stage saka lumuhod habang kumakanta. Haha! (no comment!)

Sayang, hindi effective yung “go arkin!” na suggestion ni Ate Marj dahil na rin inunahan na kami ng mga hosts na magsabi. Then napapaos na rin yung boses ko.

Lumipas pa ang isang number. Ayun, si Enchong na. kamanta siya ng “Sabihin Mo Na.” Infairness, ang lakas ng sigawan ng mga tao. Gwapo naman talaga si Enchong eh. Kaso mas possessed ako kay Robi that time. Haha! (yun nga lang, magkakatalo na pag andyan na si Van)

Lumipas na naman ang isa pang number. After nun, nagbabalik sila with a dance number! Naloka ako kasi ang galing na sumayaw ni Robi! Kaya na nyang makipagsabayan sa dalawa. Great job!

That time, saka ko narealize na sana sa gitna pala kami. Yun nga lang, magiging center of attraction ang tarp namin. Haha. Pero ayos lang, bawi-bawi na lang sa susunod.

Pagkatapos, nagpalaro na naman sila kasama yung tatlo. At this time, kakainin ng player ang mansanas sa bibig nila AJ, Enchong at Robi! Grabe, naloka talaga kami. Kung ako yung contestant, gaganahan talaga ako! Haha. XD

Tapos inannounce na ang winner. Yung partner ni AJ ang nanalo, dahil malaki ang nakagat niya. Tapos hiningan na sila ng message. Ayun, namention ni Robi ang mga ROBILIEVERS na andun. Haha! Recognized kami!

Tapos nung umexit na sila, exit na rin sina Erl at AC. Tapos sumunod na rin ako sa kanila, kaya ayun nakapagpapicture taking sessions pa naman kami.

Pagkalabas, pumunta kami sa baggage counter para kunin ang ilan sa mga gamit ni Erl. Pero sarado na pala kaya sa ibang araw na lang nya yun kukunin.

Ngunit imbes na umuwi na sila, kasama ko pa silang bumalik dun sa venue pero this time dun na kami sa backstage dumiterso. Ilang sandali pa ang nagdaan, nadatnan na namin sila na iniinterview. Hindi namin sila marinig. Pero kita kami kasi open yung glass window. Haha!

Talagang itinaas naming yung banner. Haha! Napansin pa nga kami ng mga staff na nasa backstage eh. Talagang nakita nila ang ROBILIEVERS kaya nung natapos nang interviewhin yung tatlo, pinansin na kami ni Robi. Kumaway sya sa amin saka nagflying kiss. Pero sa totoo lang, gusto ko sanang solohin na lang naming tatlo yung flying kiss. Kami naman yung dahilan kaya naman napansin kami ni Robi. Saka kahit panay ang sigaw ng mga kasama namin kay Enchong, si Robi lang talaga ang pumansin lahil sa banner namin. Haha! (selfish talaga oh)

At dahil hindi kami satisfied, kaya yun pumunta na talaga kami dun sa pinakabackstage ng Stadia, kahit pa parang off-limits na yung area. Pero ayos lang, bukas namn yung barikada eh. Sadly, napansin kami ng ibang papauwi na rin kaya dumami kami. Kaya naman to the rescue ang mga security para harangan kami.

Ngunit habang busy sila, sinubukan ko sumilip sa isa sa mga bintana. Saka ko napansin ang ilan sa mga hosts ng MAGTV na atin ‘to tapos ilang sandali pa nakita ko na sila Enchong na ininterview. Haha, ang saya talaga! Nakatayo siya at nakside-view siya sa paningin ko. At pilit ko talagang tiningnan si Robi, saka ko sya nakita doon habang nag-aayos ng sarili sa salamin.

Bigla siyang nawala sa paningin ko. Tapos nung may pinapasign ata siya bumalik ulit si Robi. Dun pa mismo malapit sa salamin! Kaya ayun, kinatok ko ng mahina ang salamin. Buti napansin nya! Tapos binuklat nya ng konti yung kurtina at sumilip sa salamin. Sana nya ako nakita! Grabe, ang gwapu-gwapo nya talaga! Tinignan ko talaga yung mga mata nya, talagang mapupungay! Haha, grabeng kilig ang nadama ko. Weird nga lang kasi sumisenyas ako sa kanya ng autograph kaso hindi ko naman maintindihan yung senyas nya. How I wish tuloy marunong kaming magtelepathy. Para kahit sa isip ko na lang sya kausapin, ayos lang.

Sinara nya ang kurtina. Pero sa kinapupuwestuhan ko, nkikita ko pa din siya and this time kasama na si AJ! Kaya kinatok ko ulit ng mahina yung bintana. Binuklat ni AJ ang kurtina. Nakita nya rin ako. Haha! At nakita ko ulit si Robi. Ngunit dahil mataas ang pagkakabuklat ni AJ ng kurtina kaya nahalata ako ng ibang mga tao roon saka ginaya yung ginagaw kong pagkatok, pero malakas. Eh sinita na sila na sila ng security. Hay, ang saya talaga!

Biglang bumilis ang mga pangyayari. Isinakay si Enchong. Tapos halos sabay isinakay sina AJ at Robi. Kaya yun, hindi ko na rin napansin na isinakay nap ala ng kotse si Robi. Pero good thing kasi sabi ni Erl, nahawakn daw nya si Robi! Infairness may laman yung muscles nya. Macho!

At sa pag-alis naming sa Stadia, baon naming ang mga magagandang mga ala-ala na kahit hindi man ganun kaganda, pero at least fulfilled naman kami. Nauna na sina Erl at AC sa Five Star kasi akala ko may masasakyan pa papuntang Manaoag. Kaso wala, kaya ayun sumakay na rin ako sa Five Star. Nakasabayan ko pa si Ara Hanesh na dating finalist ng Close-Up To Fame at host ng MAGTV na ditto sa Northern Luzon.

Samantala, sinulit ko talaga yung aircon. Talagang tinutok ko talaga yung aircon kahit sobrang nilalamig na ako. Saying naman yung fare. Haha!

Pagkarating sa Urdaneta, umiral ang pagiging mapride ko nung wala na akong masakyan dahil hindi ako umupa ng tricycle pauwi. Naglakad talaga ako kahit delikado dahil maulan. Haha, adik talaga oh!

Nung nasa Camantiles na ako, bigla kong naalala si Karlo. Di ba dito sya nakatira? Di ko nga lang alam kung saang banda. Haha.

Naglakad pa ako ng naglakad. Hanggang nung nakarating na ako ng boundary ng Lelemaan at Inamotan, may huminto sa aking kotse ng barangay. Buti pinasakay nya ako papunta sa bahay namin. Along the highway naman yung bahay naming eh. Haha!

Pagkarating sa tapat ng bahay, nagpasalamat talaga ako dun sa nagpasakay sa kin. At least yung 30 minutes ko pang lalakarin 5 minutes na lang!

Pagkapasok ko sa bahay, syempre nag-imbento na ako ng istorya. Buti bumenta. Haha.

Yun nga lang, wala na akong maulam. Huhu! Gutom pa naman ako. Kaya ayun, nagtiyaga na ako sa kanin at sabaw. Haha.

At bago ako tuluyang natulog, narealize ko na marami palang nangyari sa akin sa loob ng isang araw. Infairness, visible na naman varicose veins ko. Haha! XD

Basta how I wish narerecognize pa rin ni Robi ang pagmumukha ko. Haha! Malay natin, sooner or later makita ko uli sya and I’m hoping na sa next encounter mangyari na ang dapat mangyari. :)

Excited na ako!

2009-04-25T12:13:00.000+08:00

yehey! excited na ako para sa kapamilya caravan mamaya sa CSI stadia, Lucao District, Dagupan City, Pangasinan. andun sina ROBI DOMINGO, aj perez, enchong dee, angelica panganiban at roxanne guinoo.kitakits!

My Wishful Thinking Fiction Love Story...Bow!

2009-04-12T14:11:00.000+08:00

Eto pala ang entry ko for Globe version ng Robilievers Text Clan’s Love Story Making Contest… Sana maappreciate nyo ito maski paano… Actually, eto ang edited and updated version ng story na ginawa ko… At pasensya na hindi ko na masyado naspecify yung mga eksena… At teka teka, fiction pala ang story na ito ha… Kaya wag nyong masyadong dibdibin yung story… Happy reading… :)

THANKS TO YOU
Dan M. Arinzana

Haaayy, sa wakas…dumating na rin ang pinahihintay kong araw… ang aking PAGTATAPOS! Hindi ko inakala na sa loob ng mahabng panhon na iginugol ko sa pag-aaral, sa wakas ay masusuklian ko na rin ang aking mga magulang sa pribilehiyo na iginawad nila sa akin--ang edukasyon. Masaya ako na sa wakas, magiging ganap na akong malaya sa aking mga desisyon.

Ngunit ang tanong, ano nga ba ang aking ikukuwento? Marahil, naguguluhan kayo dahil may salitang PAGTATAPOS. Actually, Commencement Exercises namin ngayon. Isa na kasi akong graduate. Pero hindi tungkol sa studies ang ilalahad ko, kundi tungkol sa aking lovelife.

Ngunit bago ko ilalahad ang aking kwento, let me introduce myself first. Ako si Daniel Acosta, labing-siyam na taong gulang at nakatira sa Manaoag, Pangasinan. Panganay na anak na babae nina Danilo at Angela Acosta.

Marahil ay ipinagtataka nyo kung paano naging Daniel ang pangalan ko gayong babae naman ako. Base kasi sa kwento ng Mama ko, lalaki sana ang gusto nilang maging unang supling. Ngunit sa kasamaang palad, babae pala yung sanggol. Kaya ‘yun, kahit hindi ako lalaki ay Daniel pa rin ang ipinangalan nila sa akin.

At tulad ng nasabi ko, graduate na ako. Magtatapos ako sa kursong Mass Communications sa Saint Louis University dito sa Baguio. Mahirap, pero kinaya ko. Dean’s lister kasi ako kaya hindi ko basta-basta na lang pinabayaan ang aking pag-aaral.

Naka-dalawang boyfriends na ako. Ang first boyfriend ko, si Jeff. Batchmate ko siya. Maliban doon, siya rin ang “Ultimate Highschool Crush” ko, dahil magmula pa noong first year ako ay crush ko na talaga siya. Niligawan niya ako at sinagot ko naman siya noong nasa fourth year na kami. Subalit hindi nagtagal ang relasyon namin. Pagkatapos kasi ng Graduation ay nakipaghiwalay siya sa akin nang walang dahilan. Sobrang sakit ang naramdaman ko nung mga panahon ‘yon. Saka ko lang nalaman sa bestfriend ko na si Jess na naipetition pala siya papuntang Canada at magtatagal na daw siya doon. Kaya nakipaghiwalay siya akin dahil ayaw niyang umasa ako sa wala. Nanghinayang ako, dahil hindi man lang nagawang ipaglaban ang pag-ibig niya sa akin.

Sumunod sa kanya si John Jerson o JJ. Kaklase ko siya sa isang minor subject noong first year college at nakuha niya kaagad ang loob ko. Agad ko naman siyang sinagot para makalimot sa ex-boyfriend ko. Pero halos isang buwan lang ang itinagal ng aming relasyon dahil kusa akong nakipaghiwalay sa kanya, matapos ko siyang mahuli na may kalaguyong iba. Masakit, pero hindi tulad sa naging sitwasyon ko kay Jeff.

Makalipas ang isang taon, nanatili pa rin akong single. Ayoko na munang magka-boyfriend. Marahil, natrauma na din ako sa mga nakarelasyon ko. Hindi naman iyon ganoon kadaling kalimutan eh.

Isang gabi habang nakadungaw ako sa bintana ng aming dorm. Naisipan ko munang makinig sa aking mp3 player. Kinalimutan ko muna saglit ang mga dapat asikasuhin sa aking pag-aaral. Bagkus, nagmuni-muni muna ako para at least, maenjoy ko naman ang view habang nakikinig ng music.

Ngunit sa hindi inaasahang pangyayari, tumulo na lang bigla ang aking mga luha nang mapakinggan ko ang kantang “You Made Me Stronger” ni Regine Velasquez. Agad naman itong napansin ng isa sa mga dorm mates ko na si Rose Ann. Kaya dagli siyang lumapit sa akin.

“Naalala mo na naman siguro yang lovelife mo ‘no?! Bakit kasi ayaw mo pang magka-boyfriend? Kesa naman pinapahirapan mo ‘yang sarili mo sa kakaiyak. Hindi naman lahat ng boys eh gaya nina Jeff at JJ eh,” ani Rose Ann.

Alam ni Rose Ann ang mga pangyayari sa mga nakarelasyon ko. Kaibigan ko na kasi siya magmula pa noong highschool. Siya rin ang pinagsasabihan ko tungkol sa mga dinaramdam ko. Kaya marahil, kabisado na niya ang ugali ko.

“Don’t worry, wala ‘to. Stressed out lang talaga ako kaya kung anu-ano na lang ang naiisip ko,” sabi ko.

“Asus! Dapat kasi magkaroon ka na ng inspirasyon! Maghanap ka kasi para hindi ka mapag-iwanan sa amin. Ang dami kayang gwapo dito sa Baguio ah. O kung gusto mo, irereto na lang kita kay Marvin.”

Actually, sa aming magkakaibigan ay ako na lamang ang napag-iiwanan. Halos lahat kasi ng mga kaibigan ko ay mga lovelife na. Pinipilit nga nila akong ireto kay Marvin, isang Nursing Student at nag-aaral sa University of Baguio . Ang kaso, hindi ko talaga siya gusto.

“Hwag na. Ayoko kay Marvin ‘no, saka maghahanap na lang ako ‘no…”

“Hmp! Sige na nga lang…Basta hwag ka nang umiyak dyan ah…” Saka nagpaalam sa akin dahil gagawin pa niya ang research niya. At sa pag-alis niya, saka ko nasabi sa sarili ko kina Ian at Roldan ang mga katagang “yes, you made me stronger baby by saying goodbye…”

Hanggang noong minsan na binigyan kami ng project ng prof namin sa aming major subject para sa pangalawang semestre ng aming pangalawang taon. Kailangan daw naming magpasa ng isang pahayagan na kung saan ang mga articles ay manggagaling sa mga pangyayari sa magaganap na Panagbenga Festival. Buti na lang, project na ‘yon ng buong klase. Kahit paano, hindi kami masyadong pahihirapan. Pero may mga individual grades pa rin depende sa naging kontribusyon ng isang mag-aaral sa nasabing proyekto.

Nagdaan pa ang ilang mga araw. Maliban sa pag-aaral ng mga lectures at pagbabasa ng mga broadsheet, sinamahan ko na rin ang mga kaklase ko sa pagkalap ng mga impormasyon sa gaganaping Panagbenga Festival. Bigla tuloy akong naexcite dahil inaasahang dadagsa ang mga turista sa Baguio sa kabila ng nagaganap na pandaigdigang krisis.

Dumaan pa ang mga araw. Sa wakas, dumating na rinang araw na pinakahihintay ko! Buti na lang at nagawa ko na rin ang mga articles ko sa nasabing pahayagan. Gayunpaman, nagpresinta akong samahan si Andre (kaklase ko) na kumuha ng mga litrato para sa pahayagan namin.

Sabado ng umaga. Alas-sais pa lamang ay nakapwesto na ako sa tapat ng entrance ng SM Baguio sa may Upper Session Road para sa Street Dancing Parade. Maliban kasi sa mismong article, kailangan din naming magprovide ng mga pictures. Kaya naman dala ko ang aking digicam.

Alas-siete na nang mag-assemble ang mga street dancers sa daan. Malapit nang magsimula ang Street Dancing. At nagsimula na akong kumuha ng mga litrato nang may bumunggo sa akin. Bigla niya itong napansin at nag-“sorry” agad sa akin. Sabagay, hindi ko naman din siya masisi dahil maraming tao sa paligid. Pero nung tinignan ko na siya sa mukha, biglang may naramdaman ako na kung ano na hindi ko maipaliwanag. Parang na-love-at-first-sight ako sa taong ‘yun. Paano ba naman, ang gwapo-gwapo niya. Hihi.

Umiral tuloy ang pagka-mahadera ko at humanap ng tyempo para makunan siya ng litrato. Hindi naman ako nabigo dahil habang nanonood siya ng mga nagsasayaw ay nakunan ko siya ng mga litrato. May dala rin pala siyang camera, at maliban sa gwapo ay… pamatay ang ngiti niya!!! Teka, kumain ba siya ng maraming asukal?? Ang tamis-tamis kasi ng ngiti niya eh. Baka magka-diabetes na ako nyan. Hahaha!

Malapit na ring mag-alas-onse sa relo ko nang matapos na ang parade sa kinatatayuan ko. At mahaba pa ang kanilang tatahakin patungo sa Athletic Bowl. Panigurado, hanggang hapon ‘yung event na ‘yun. Ang daming representatives ang sumali. Grabe, ngawit ang tuhod at pwet ko dun.

At dahil dinalaw na ako ng gutom, pumasok na rin ako ng SM Baguio para magtanghalian. Hindi ko inaasahan na aming tao sa KFC. Pero ang mas nakakabigla dun ay nakita ko na naman ‘yung taong bumangga sa akin, umuorder. At dahil pahirapan sa paghahanap ng upuan, swerte akong maituturing dahil nakahanap ako ng bakanteng upuan na pangdalawahan. How I wish nga na tumabi siya akin. Para masaya!

Hindi nga ako nagkamali. Pagkaraan kasi ng mga ilang sandali, lumapit siya sa aking harapan dala ang kanyang tray.

“Uhm excuse me miss, may nakaupo ba dayan sa tabi mo??” pagtatanong niya sa akin.

“W-wala…”

“Pwedeng tumabi??”

“Sure…”

Noong mga sandaling ‘yun, nakita ko ulit ang kanyang matamis na ngiti. Nakakabaliw at nakakahumaling. Pero syempre, hindi ko rin pinahalata sa kanya. Hindi rin naman ako ganoon ka-cheap para ipakita ang pagkagusto ko sa kanyang ngiti.

Pagkaupo niya, magsasalita sana ako tungkol sa pagbangga niya sa akin. ‘Yun nga lang, inunahan na niya ako.

“Sorry pala ulit dun sa nangyari kanina ah,” pag-amin niya sa pagkakabunggo niya sa akin noong nagdaang umaga. “Hindi ko kasi namalayan na may mababangga na pala ako,” dagdag pa niya.

“Ayos lang ‘yun. Saka makitid naman talaga ‘yung space na nadadaanan nating mga photographers. Sa dami ba naman ng mga nagpunta sa Baguio , halos siksikan na rin ang mga tao sa daan,” sagot ko sa kanya.

“Oo nga eh, marami talagang dumagsa dito sa Baguio ngayong Panagbenga,” wika niya sa akin.

Bigla kong iniba ang topic at nagtanong sa kanya. “Ano nga pala ang pangalan mo?”

“I’m Robi. And you are??”

“Daniel. Dan for short.”

Nagandahan si Robi sa pangalan ko. Cute daw kasi kahit panglalaki ang pangaln ko ay babaeng-babae naman ako kumilos. Kahit naman ako eh, nacute-an din ako sa pangalan niya. In fant, habang kinakain naming ‘yung inorder naming pagkain, hindi ko mapigilang ibulong sa isip ko ang pangalan ni Robi.

Siyangapala, bago ko malimutan, kaya pala siya kumukuha ng litrato dahil na rin may photo blog siya na kung saan pinopost niya doon ang iba't ibang mga litrato ng mga kaganapang nagaganap sa ating bansa, gaya na lang ng Panagbenga Festival. At dati pala siyang parte ng opisyal na publikasyon ng kanyang paaralan noong high school at college years niya.

Pagkatapos naming kumain, agad akong tinanong ni Robi kung saan daw ako pupunta.

“Maski saan. Tapos naman na ako ‘dun sa parte ko sa project namin. Saka marami din akong ieedit after Panagbenga. Eh ikaw, saan ka pupunta?”

“Sa Athletic Bowl. Manonood ng Street Dancing. Gusto mong sumama?”

“Sure…”

At sumama na nga ako sa kanya papuntang Athletic Bowl. Habang naglalakad, nagkaroon kami ng chance para kilalanin ang isa’t isa. Si Robi pala ay 23 years old at nagtapos sa kursong Health Science sa Ateneo de Manila University. Maliban doon, part-time model din siya ng isang brand ng damit. At NGSB (No Girlfriend Since Birth) siya. Torpe daw kasi.

“So Kuya Robi pala dapat kong itawag sa’yo,” reaksyon ko sa mga sinabi niya.

“H’wag na. Robi na lang.

Syempre nagpakilala din ako sa kanya. Labing-pitong taong gulang ako noon at Mass Communications student sa SLU. Magaling akong kumanta at patunay doon ang mga napanalunan kong trophies na nasa bahay namin sa Pangasinan. At tulad niya, single din ako. ‘Yun nga lang, nagka-boyfriend na ako.

Tinanong ko naman siya kung bakit siya narito sa Baguio . Actually, nagbabakasyon pala siya sa Baguio . First time niya kasing masaksihan ang Panagbenga Festival though hindi ito ang unang pagkakataong nakarating siya ng Baguio. In fact, lagi daw siyang pumunpunta ng Baguio kapag may time, o kapag may mga family gatherings. At noong mga panahong ‘yon, nakikituloy siya sa bahay ng Tito niya sa Quezon Hill.

Napahaba pa ang kwento namin. Hindi naming namalayan, nasa Athletic Bowl na pala kami. Buti na lamang at sa likod kami dumaan kahit pa matarik ‘yung dinaanan namin. Dahil na rin sa dami ng tao sa nasabing lugar, swerte na lang namin at hindi makapal ang tao sa pwesto namin. Pwede pa naman kaming kumuha ng mga litrato. Mainit nga lang dahil sa sikat ng araw. Buti na lang at dinala ko ang aking paying kaya hindi kami gaanong nainitan.

Naabutan pa naman naming ang mga kalahok sa High School at Open Category. Garbe, humanga talaga ako sa mga street dancers, lalo na sa kanilang mga exhibitions. Talagang pinaghandaan nila ‘yung mga routines at props na ginamit nila.

Tama nga ang tantya ko. Hapon na kasi natapos magperform ang mga street dancers. Syempre pagkatapos nun ay inanunsiyo na ang mga nanalo. Akalain mo ‘yun, pareho pa kami ng hula kung anong grupo ang mananalo.

At paglabas naming ng Athletic Bowl, kinailangan na rin naming maghiwalay ng landas. Pareho pa kasi kaming may pupunta that time. Pero nagpalitan muna kami ng mga cellphone numbers, para kahit paano ay may communication pa rin kami sa isa’t isa.

“I’m looking forward that we will see each other tomorrow,” sabay ngiting sabi ni Robi.

Hahahayyy!!! Sa loob ko, nandoon ‘yung kilig factor. Ngunit syempre, ayoko pa ring ipahalata sa kanya kung ano’ng nararamdaman ko sa kanya. Saka ayoko ring umasa na magkakaroon kami ng relasyon maliban sa pagkakaibigan.

“Dan, baka wala siyang ibang gusto sa’yo baka nababaitan lang siya sa’yo, o kaya, nalilibang lang siya ‘pag kasama ka niya… kaya hindi ka dapat mainlove!” sabi ko sa sarili ko.

Ngunit pagkarating sa dorm kinagabihan, napansin ng ilan sa mga dormmates ko na pakanta-kanta ako ng mga awitin ng Asia’s Songbird na si Regine Velasquez tulad ng “Pangarap Ko Ang Ibigin Ka”, “Narito”, “On The Wings Of Love”, “Di Na Nag-iisa”, “In Your Eyes”, at kung anu-ano pa. Palibhasa kasi, maganda naman talaga ang boses ko. At syempre, inspirado. Pero ang pinakamemorable sa lahat ng mga kinanta ko, ang kantang "Araw-Gabi."

Natatawa nga ako sa mga compliments sa akin ng mga dormmates eh. Pero parang wala masyadong nagsisink sa aking isipan. Lagi ko kasing naiisip si Robi.

Grabe, stamp ba siya? Kasi, lagi diyang nakatatak sa isipan ko. Baka naman alarm clock siya, dahil ginising niya ang natutulog kong puso. Sana nga lang, may eraser siya, kasi hindi ko siya maialis sa isip ko.

Hanggang sa pagtulog ko ay hindi ko magawang maalis si Robi sa isip ko. Sa katunayan, napanaginipan ko na kaming dalawa raw ay sumasayaw ng Waltz. Nakabihis daw kami ng formal attire at magkahawak-kamay. Hahalikan na niya sana ako eh…pero biglang tumunog ang alarm clock ko. Alas-kwatro na pala ng madaling-araw. Kailangan ko nang maghanda para sa Grand Float Parade.

Samantala, tinext ko si Robi sa number niya para iconfirm kung saan kami magkikita. Akalain mo ba naman, tumawag pa siya! Gising na raw kasi siya. Naghahanda na rin siya gaya ko.

Alas-sais na ng umaga nang magkita na kami sa may Upper Session Road, malapit sa unang float. Grabe, kahit simpleng jeans at t-shirt lang ang suot niya, humanga ako dahil sa galling niyang magdala ng damit. Gusto ko tuloy isiping aakyat siya ng ligaw. Nagselos tuloy ako.

“Hey Dan!”

“Hi Robi, kumusta?”

“Okay naman. Eh ikaw?”

“Okay lang din. Pero ayun, medyo puyat dahil maraming ginagawa. Kaumapal na nga eyebags ko eh,” sabi ko sa kanya kahit sa totoo lang, wala naman akong ibang ginawa kundi isipin siya noong gabing nagdaan.

“Alam mo Dan, wala kang dapat ikahiya sa eyebags mo. Pinagpuyatan mo ‘yan eh,” sabay ngiting sabi ni Robi sa akin.

Hindi ko rin tuloy napigilan ang pagtawa, kahit pa puyat at ngarag ako. Pakiramdam ko tuloy, nabuo na niya ang araw ko.

At dahil napatawa niya ako, minarapat ko rin siyang patawanin. “Sige nga, tanungin kita. What makes me blushing?”

Natatawa ako kasi hindi niya maisip ‘yung sagot, hanggang sa sabihin ko sa kanya ‘yung sagot.

“Eh ‘di blush-on! Hahaha.”

Nung mga sandaling ‘yun, hindi talaga maawat ang sayang aking nadarama.

Ilang sandali pa ang nagdaan, nagsimula na kaming kumuha ng mga litrato. Buti na lang at naicopy na ni Andre ang mga litrato na nakunan ko sa laptop niya. At least, marami-rami pa akong makukuhang pictures. Nakakatuwa pa nun, may mga pictures kami ni Robi together! May mga wacky shots din, at stolen shots. May mga pictures ng iba’t ibang mga float. Mayroon ding pictures ng mga grupo ng Street Dancers at miyembro ng Drum and Lyre. May mga pictures din ng mga personalidad na pumunta sa selebrasyon na ‘yun.

At nung natapos na ang parade sa kinatatayuan naming mga banding alas-diyes, inalok ko siya na maglakad-lakad at maglibot-libot muna sa daan. Tutal naman, sarado ang ibang mga kalsada dahil nga mahaba ang dinaanan ng nasabing parade. Kung saan-saan kami nakarating. Bumili pa nga kami ng taho eh, strawberry flavor. Grabe, para talaga kaming nagdedate.

Kinahapunan, doon na kami sa SM Baguio tumambay. Wala lang, gusto lang naming mamasyal. Tapos nagkwentuhan at nagpalitan kami ng opinion tungkol sa iba’t ibang mga bagay. Nakakatuwa pa nga kasi napag-usapan rin namin ang mga current events, kahit ‘yung tungkol sa economic financial crisis. Pakiramdam ko tuloy, parang matagal na kaming magkakilala.

Pagdating ng gabi after naming magdinner, marami pa ring tao sa nasabing mall. Palibhasa, 10pm pa naman magsasara ang mall, eh 7pm pa lang naman that time. At doon kami sa labas ng third floor muna kami tumambay. Mula doon, nakikita naming ang mga ilaw na nagkikislapan mula sa mga kabahayan at mga establishments.

Habang nagkukwentuhan pa rin kami tungkol sa kung anu-ano, nag-open din ako kay Robi ng topic.

“Alam mo, kahit naghihirap financially ang isang tao, apektado pa rin siya ng krisis sa ngayon…”

“Bakit?”

“Kasi nagmamahal siya eh…”

Sabay kaming tumawa.

Nagtanong sa akin si Robi.

“P-pwede magtanong? Uhm, tinurukan ka ba ng anesthesia?!”

“Huh? Hindi naman. Bakit?”

“Bakit hindi mo maramdamang mahal kita?”

Shocks. Kinilabutan ako sa mga sinambit niya.

“Huh? Seryoso ka?” paninigurado ko sa kanya. Baka naman kasi nagbibiro lang siya eh.

“Seryoso ako. At ayokong palampasin ang pagkakataon na ito para masabi ko sa iyo ang sinisigaw ng puso ko. Dan, mahal kita!”

Nabigla ako sa mga binitawanan niyang mga kataga. Noong mga oras na ‘yun, hindi ko alam kung ano ang aking sasabihin at gagawin. Pero mabilis ang pagtibok ng puso ko noong mga sandaling iyon.

Nais ko rin sanang sabihin na mahal ko rin siya, pero natakot ako bigla. Bumalik ang mga ala-ala ko sa mga nakarelasyon ko. At nangamba ako na baka matulad din si Robi sa mga unang nobyo ko. Naramdaman ko ang takot na magmahal at masaktang muli.

“Alam ko, nabigla ka sa aking mga sinabi ka sa aking mga sinabi. Alam ko ring nangangamba ka na baka matulad ako sa mga past relationships mo. Pero seryoso sa iyo, at mahal kita. At handa akong maghintay, para sa sagot mo…”

Pagkadating sa dorm, balisa at tulala ako sa girls’ bedroom. Hindi ko maisip kung ilang beses kong nireplay sa isipan ko ang mga sinabi sa akin ni Robi. Parang hindi ako makapaniwala. Parang isang panaginip lang ang lahat. Pero gising na gising ako nung mga oras na ‘yon. At hindi ako makatulog.

Kinalaunan, napansin din ni Christine, isa sa aking mga dorm mates, ang dinaramdam ko.

“Bakit kasi hindi mo siya bigyan ng pagkakataon na pumasok sa buhay mo. Malay mo naman, baka siya na ang taong nakalaan para sa iyo…” Payo niya sa akin.

Dagdag pa niya, “kung nasaktan ka man sa mga dati mong nakarelasyon, hindi naman ‘yun nangangahulugan na masasaktan ka muli kay Robi eh…”

Umimik lang ako. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Parang noong gabing lumipas lang, galak ang aking nadarama habang iniisip siya. Tapos biglang nag-iba at napalitan ng pagkalito at takot. At sa pagpatak ng aking luha, naalala ko ang mga masasaya naming sandali. Kahit pa sa sandaling panahon lang kami nagkakilala, narmdaman ko ang kakaibang tuwa na hindi ko naramdaman sa nakaraan kong mga relasyon.

Kinabukasan, dahil ang maagang natapos ang klase ko kaya agad ko siyang tinext para makausap ng personal. At nagkita nga kami sa isang hardin malapit sa The Mansion, mga bandang alas-singko ng hapon.

“Pasensya na ulit sa mga nasabi ko kagabi. Alam ko, nag-aalinlangan ka sa kahihinatnan ng relasyon natin,if ever. Pero Dan, mahal kita at—”

“Robi, mahal din kita!”

Halos hindi rin siya nakapagsalita sa mga sinabi ko ko. Agad niya akong tinignan sa aking mga mata at niyakap niya ako ng mahigpit.

Gayunpaman, kahit pa may unawaan na sa pagitan naming ni Robi, pinili ko munang wag siyang sagutin. Gusto ko munang kilalanin naming ang isa’t isa. Naiintindihan naman niya ‘yung mga punto ko. At dahil nga malapit-lapit na rin ang Finals week namin that time, nagsilbi muna siyang inspirasyon sa akin upang mag-aral ng mabuti. Nagsunog ako ng kilay at swerte ko naman, dahil naipasa ko ang lahat ng mga requirements. Bonus ko na lang na maituturing, dahil ako ang isa sa mga may pinakamataas na marka.

Kaya naman bilang reward, pakatapos ng Holy Week, pinagbakasyon muna ako ng aking mga magulang sa bahy ng Tita ko sa Maynila. At napadalas din ang pagkikita namin ni Robi. In fact, ipinakilala na niya ako sa mga magulang at kaibigan niya. And so far, naging maayos naman ang lahat. Nabigla nga sila sa pangalan ko eh, kala nila nagkatawang babae lang. Nope, actually babae naman talaga ako eh. Haha.

Ganun din ako sa kanya, pagkabalik ko ng Pangasinan ay sinama ko rin siya at pinakilala sa mga kapamilya at kaibigan ko. At masaya ako dahil boto sila para sa amin.’Yun nga lang, kailangan ko munang magconcentrate sa aking pag-aaral. Syempre, para rin sa kinabukasan naming ‘yun, kung siya na nga talaga ang makakatuluyan ko.

Unang araw ng Hunyo. Sa wakas, ganap na dalaga an ako. Excited ako dahil may debut party para sa akin kinagabihan. Naimbitahan ko na rin ang mga dapat imbitahan, at hindi mawawala dun si Robi.

Sa function hall ng isang resort malapit sa amin ginanap ang party. Masaya ako dahil nasunod ang gusto kong motif ng party na blue and white, dahil na rin hindi ko masyadong type ang pink. At ang dahit ko, simple ngunit eleganteng baby blue gown. May 18 gifts din at 18 roses na ginanap. At syempre, last dance ko si Robi. Nakakatuwa pa ‘yung kantang pinatugtog habang sumasayaw kami, “Wonderful Tonight” ni Eric Clapton.

Samantala, nung natapos na ang party at pauwi na ang mga ato, napagdesisyunan na namin ni Robi na lumabas muna ng hall for a while para maglakad-lakad.

“Alam mo Dan, ang ganda mo ngayon. Kaso parang may kulang eh…”

“Ano naman?!”

“Eh ‘di ako!”

“Hahaha. Ikaw talaga…”

“So, kailan mo pa ba ako balak sagutin?’

“Uhm,” sagay ngiting sagot ko sa kanya. “Pwede na kaya ngayon?!”

“Talaga?!”

“Yup. From now on, official na tayo na…”

“As in?!”

“As in!!!”

Noon mga panahong iyon, halos wala na rin kaming mapaglugdan ng aming kaligayang madarama para sa isa’t isa. Masaya akong sinagot ko na rin siya sa wakas. At umaasa akong siya na ang huli.

Sa pagbubukas ng klase, hindi pa rin naging hadlang ang distansya namin para mawalan kami ng komunikasyon sa isa’t isa. Sa katunayan, kahit may pasok na siya sa trabaho at ako naman sa eskwelahan, nagkakaroon pa naman kami ng oras para sa aming dalawa. At kung wala mang panahon dahil busy, lagi naming nalalaman ang kalagyan ng isa’t isa thru family and friends.

Naging give and take ang relasyon namin. Lagi naman kaming open at understanding sa isa’t isa kaya hindi na rin nakapagtataka na tumagal kami ng isang taon.

At sa 19th birthday ko at 1st anniversary ng aming relasyon ay nagkaroon kami ng isang picnic ni Robi sa isang kubo sa Baguio . Naalala ko ‘yung ilan sa mga naging usapan na natandaan ko.

“Alam mo Dan, aanhin ko pa ang mansyon kung ang nakatira naman ay kuwago…Masaya na ako sa kubo, basta’t ikaw ang kasama ko…”

“How sweet naman…Uhm, Robi, alam mo para kang water… ‘cause you’re essential to my life…”

Naalala ko rin nung pauwi na kami ng Pangasinan that time. Nasa kotse na kami nun at ready nang umuwi. Nang biglang sabi niya..

“Teka, may sira ba itong kotse ko? Kasi, nastanded ako sa puso mo eh…”

Akala ko tuloy, sira na talaga kotse niya. Nanlalambing lang pala.

Naalala ko rin nung huling birthday niya. Weekend ‘yun kaya isinama niya ako papuntang Maynila. Sa bahay nila, ginanap ang isang munting salo-salo kasam ang mga kapamilya at kaibigan niya. At natutuwa sila sa amin kasi sobra ang pagkaadik namin sa isa’t isa. Maliban kasi sa pagsusubuan naming ng pagkain, halos paramihan kami sa kakasabi ng mga banat, gaya ng:

“Dan, Dinuguan ka ba? Kasi, I’m your puto eh.”

“Alam mo Robi, ano pa ang silbi ng Coke kung sa’yo pa lang, napapasmile na ako…”

“Dan, condiment ka ba? Kasi, you give spice to my life eh…”

“Robi, gamot ka ba? Kasi, you cured my heart eh.”

“Dan, alam mo, nadaig mo pa ang mga dictionaries at encyclopedias. Nabigyan mo kasi ng konkretong kahulugan ang buhay ko eh…”

“Robi, shabu ka ba? Kasi nakakaadik ka eh, super. As in to the highest level…”

Pero syempre, kung may mga sweet moments kami, may mga conflict din kami sa isa’t isa. Hindi naman kasi nawawala ‘yun sa isang relasyon. Pero at least, hindi lumilipas ang isang linggo at nagkakaayos din kami. At proud ako, kasi never kaming nag-away tungkol sa babae. Naging faithful siya sa akin at ganun din naman ako sa kanya. Nakikita naman ‘yun hindi lang sa salita kundi sa dawa kung gaano naming kamahal ang isa’t isa.

At sa paglipas ng mga araw, buwan, dumating na rin ang PAGTATAPOS. Masaya ako na sa wakas ay matatapos na ang ginugol kong taon sa kolehiyo. Masaya din dahil hindi ko inasahan na magiging Summa Cum Laude ako sa kurso ko. At inaalay ko ito sa lahat ng mga taong nagmamahal, naniniwala at sumusuporta sa akin, kabilang ang aking mga magulang at syempre, ang aking inspirasyon at minamahal, si Robi.

Nagpapasasalamat ako sa lahat-lahat. Mula sa Kanya, sa aking mga magulang at sa itinuring ko na pangalawang tahanan; hanggang sa mg professors namin na nagturo sa amin ng mga dapat naming malaman, hanggang sa mga kaklase at mga kaibigan ko na sa hirap at ginhawa, sa saya at pighati ay karamay ko; maging sa mga naging parte ng nakaraan ko… salamat. Marahil kung wala silang lahat, wala ako sa kinatatayuan ko ngayon. Marahil, hindi ako ang Daniel na nanatiling matatag sa kabila ng mga pagsubok at unos na dumating. At marahil, hindi ako ang Daniel na masaya at handang humarap sa lahat ng mga hamon ng buhay.

At syempre, nagpapasalamat ako ngayon ng taos-puso sa pagkakaroon ng isang “Robi” sa aking buhay. Binigyan niya ako ng pagkakataong magmahal muli sa kabila ng mga kasawian ko sa mga dating nakarelasyon ko. Binigyan niya ng kahulugan ang buhay ko. Binigyan niya ako ng rason kung bakit ako patuloy na nabubuhay— ‘cause I was born to tell you I love you…Haha, adik!

Any future plans for us? Uhm, sa ngayon, wala pa. gusto din naming ipursue ang career na tinatahak naming. We’ll just cross the brigde when we get there. Darating din kami dyan. ‘Di ba?

Robi, I love you. And thanks to you!

Thank you for teaching me how to love

Showing me what the world means

What I’ve been dreamin’ of

And now I know, there is nothing that I could not do

Thanks to You
For teaching me how to feel

Showing me my emotions

Letting me know what’s real

From what is not

What I’ve got is more that I’d ever hoped for

And a lot of what I hope for is

Thanks to you
No mountain, no valley

No time, no space

No heartache, no heartbreak

No fall from grace

Can’t stop me from believing

That my love will pull me through

Thanks to You
There’s no mountain, no valley

No time, no space

No heartache, no heartbreak

No fall from grace

Can’t stop me from believing

That my love will see me through

Thanks to You

Thanks to You
For teaching me how to live

Putting things in perspective

Teaching me how to give

And how to take

No mistake

We were put here together

And if I breakdown

Forgive me but it’s true

That I am aching with the love I feel inside

Thanks to You

Thanks to you

A Very Very Late Valentine Poem..hahaha :))

2009-04-12T14:05:00.000+08:00

Heto naman ang nagawa kong poem noong bisperas ng Valentines Day (February 13, 2009)... May nakausap kasi ako sa phone.. Haha.

Well, special thanks ulit kina Ate Chai at Ate Sheka... Kung hindi dahil sa inyo hindi ko magagawa ang poem na ito.. :)

LOVE DRUG

Ngayon ay araw ng mga puso
At kahit walang kadate, di ako nanlumo
Masaya pa nga ako kung tutuusin
Dahil sa pangyayaring di ko lubos akalain.

Isang maalinsangang hapon sa aking kwarto
Noong Pebrero atrese, dos mil otso
Habang nakahiga lang sa aking kama
Waring naghihintay, nag-aabang ng himala.

Matinding lungkot ang nararamdaman ko
Sa papalapit na araw ng mga puso
Idagdag pa, mga gumugulong problema
Na bumabagabag sa aking isipan.

Ngunit nang aking cellphone ay biglang nag-ring
Agad sinagot na parang napraning
Kakaibang saya ang aking nadarama
Nang ika'y aking nakausap na.

Hindi ko alam kung ano'ng sasabihin
Kulang na lang na ako'y himatayin
Parang nananaginip lamang ako
At hindi ko lubos maisip na ito'y totoo.

Ilang sandali pa,tawag ay naputol bigla
Sayang at hindi na ako nakapagsalita
Pero okey lang yun,kahit pa bitin
Kahit pa naudlot,mga dapat sabihin.

Nagpapasalamat ako ng labis-labis
Pinunan mo ng galak ang akimng hapis
At sana'y pagdating ng panahon
Pag-uusap nati'y di lang sa telepono.

At hanggang sa mga oras na ito
HIndi maiwasang ngumiti tungkol dito
Tila isang love drug na napakasimple
Ngunit ang bisa nito'y naging terible!

PANAGINIP

2009-04-12T14:00:00.000+08:00

Eto naman ang ginawa kong poem last October 2008... Based ba sa true life?? Nope, nainspire lang ako nung nasa labas ako ng sari-sari store namin... Actually, naipost ko na ito sa Vanshippers thread sa PEx... Repost pa rin as usual... :)

PANAGINIP

BY DAN

Isang hapon sa may gilid ng lansangan

Habang ang mga sasakyan ay pinagmamasadan

Sa isang sulok sa may labasan ay nakaupo

Hanbang ang hangin ay dumadampi sa mukha ko.

Hindi inaasahang sa isang banda

Isang surpresa ang ika'y aking makita

Naglalakad patungo sa aking tabi

Dala ang isang matamis na ngiti

Aking tinitigan ang iyong maamong mukha

Ang iyong mapupungay na mga mata

Bakas sa aking mukha ang kasiyahan

At ang ligayang aking nararamdaman

Nakihati ka sa aking inuupuan

At sa akin ika'y nakipagkuwentuhan

Animo'y isang eksena sa teleserye

Aakalain mo bang ito'y posible?

Hanggang ang dapit hapon ay sumapit na

Nagpaalam na tayo sa isa't isa

At umaasang hanggang sa uulitin

Tayong dalawa ay magkikitang muli.

Hanggang sa ako'y tuluyang magising

Mula sa aking pagtulog ng mahimbing

Kailangan ko na palang maghapunan

Upang punan ang aking sikmurang kumakalam!

Aking nabatid ang isang katotohanan

Na ang lahat ay isang panaginip lamang

Isang magandang panaginip kung tutuusin

Ngunit nakapanghihinayang kung iisipin

Magkagayunpaman, ako'y masaya na rin

Kahit man lang sa pangarap, ika'y nakapiling

Umaasa akong darating din ang araw

Na ang pangarap ko'y maisakatuparan.

VAN SHIPPERS POEM Version 2... :)

2009-04-12T13:53:00.000+08:00

Sequel ng poem ko for Vanshippers na ginawa ko naman nung August 2008... Repost ko pa rin dito.. ;)

Van Shippers Poem version 2

(BY DAN)

Nagsimula Sa Isang Akademya

Ng Mga May Talento Sa Pagkanta

Doon Umusbong Ang Isang Samahan

Ng Mga Tumatangkilik Kay Van.

Tulad Nya, Kami Rin Ay Nangangarap

Na Matupad Niya, Kanyang Pinapangarap

Sa Kanyang Pagkanta, Sana'y Marating

Ang Rurok Ng Mga Bituing Minimithi.

Kami'y May Tiwala Sa Kanyang Talento

Sa T'wing Tatapak Siya Ng Entablado

Kasalo Sa Bawat Tagumpay Na Matamo

At Karamay Sa Bawat Pagkabigo.

Siya Ay May Kakaibang Karisma

Na Siyang Gusto Sa Kanya Ng Madla

Kaya Sa Kanya'y Maraming Humahanga

At Sa Husay Niya'y Naniniwala.

Ngunit Ano Pa Man Ang Mangyari

Ang Van Shippers, Narito Lang Sa'yong Tabi

Pagkat Sayo'y Patuloy Na Maniniwala

Sa Isip, Sa Salita At Sa Gawa.

you can visit our friendster account: http://profiles.friendster.com/vanshippers

or our website: http://www.van-roxas.com

VAN SHIPPERS POEM... :)

2009-04-12T13:06:00.000+08:00

Eto ang pinakunang poem na ginawa ko for all the Vanshippers (suppoters of Van Roxas) na ginawa ko nung July 2008... Repost ko lang dito sa blog ko... Hehe.

VAN SHIPPER'S POEM
by Dan

Sa labing anim na mga tinig,
May nangibabaw sa aming pandinig;
Nakakapukaw ang kanyang himig,
Nasa madla ay ipinaparinig.

Kami'y sumusuporta sa kanya,
Sa kakanyahan nya'y naniniwala;
Bumubilib sa Kanyang pagkanta,
At sa galing niya ay humahanga.

Hindi man siya ang pinakamagaling,
Hindi man siya ang pinakamabait;
'di man siya ang pinaka-agaw-pansin,
Ngunit kami'y patuloy na nananalig.

Kami'y hindi susuko, alang-alang kay VAN;
Pagkat siya ang THE BEST, wala nang iba
VANSHIPPERS ay nariyan, nakahanda
At hanggang sa huli,kami'y ay lalaban!

I'm Addicted To Myself: http://daniholic.blogspot.com

2009-04-10T14:51:00.000+08:00

Hello everyone! :)

Eto pala ang aking blogger account at walang aangal, walang papalag at walang kokontra dahil blog ko ‘to! Hehehe. At sana, mappreciate nyo ‘tong blog na ito kahit hindi ko masisisguro kung may kahihinatnan ang paggawa ko sa blog na ito. Haha.

Pero bago ang lahat, nais ko munang ipakilala ang sarili ko sa lahat ng mga babasa ng blog na ito. Ako nga pala si Dan Arinzana, turning 18 this June 1 (advance happy birthday sa akin!) mula sa tinaguriang Pilgrim Center of the North, ang Manaoag, Pangasinan, Philippines. At ang gender?? Alanganin! So what naman, hindi naman siguro ipinagbabawal sa saligang batas ang paglalagay ko ng blog dahil this is a free country! Hehe. At saka hindi naman siguro sukatan ang kasarian upang maihayag ang sarili sa pamamagitan ng blog, ‘di ba? Basata acceptance and respect lang ang hinihingi ko sa inyo. Tao rin ako at hindi monster. At syempre, pwede nyo ako kaibiganin!

Describe myself?? Weird pero matino…’yun lang ‘yon. Hahaha.

Anyway, welcome ang anumang articles, excerpts, poems, stories, comments, suggestions at kung anu-ano pa na maaaring makatulong sa pagpapaganda at pagpapahusay ng aking blog na nagsisimula pa lamang.

Syempre, welcome din dito lahat ng uri ng mga mambabasa mula sa mga high class, middle class at lower class society. Pagpasensyahan nyo na lang kung ganito ang nababasa nyo. Dala lang ito ng sobrang pagkain ng MSG-enriched instant noodles. Hehe.
At sa mga napilit kong bumisita sa blog ko, salamat ng marami. Nakatulong kayo sa pagpapalaganap at paghahasik ng kapraningan ko. Hahaha. (anong konek?!)

Visit nyo web accounts ko:

FRIENDSTER: http://www.friendster.com/danmorco02
MULTIPLY: http://certifiedpraning.multiply.com
IMEEM: http://ilovedan.imeem.com
MYSPACE: http://www.myspace.com/danmorco

Thanks a lot and enjoy my blog... :)